26.09.2020
RECENZJE
EXLIBRIS - Shadowrise

THE BLACK NOODLE PROJECT - Code 2.0

KRŮK - Nibykwiaty

SPARKS – A Steady Drip, Drip, Drip

BATUSHKA – Раскол/Raskol

ABEL GANZ - The Life of the Honey Bee and Other Moments of Clarity

STEEL PROPHET - The God Machine

DEEP PURPLE - Whoosh!

BOB DYLAN - Rough And Rowdy Ways

KONTRKULTURA - Wszystko Już Powiedziane

VERBAL DELIRIUM - From The Small Hours Of Weakness

OSTA LOVE - About Time

SBB - Jerzyk

CHAOS OVER COSMOS - The Ultimate Multiverse

HOVERCRAFT - Fall

PIOTR DAMSE - Inside Outside

H-ONE - MMLXIX

ALBION - Albion

COLIN BASS /DANIEL BIRO - Still

MAGNUS KARLSSON'S FREE FALL - We Are The Night

BLACKLIGHT - Follow the Future

WAVE - [Dream]

DEPECHE MODE - Live Spirits Soundtrack

THE MOTH GATHERER - Esoteric Oppression

DIVINE WEEP - The Omega Man

HEART&REST - Shall We Begin?

HANGING GARDEN - Into That Good Night

MYRATH - Live in Carthage

ONE HOUR HELL - Voidwalker

DEACON BLUE - City of Love

RICK MILLER - Belief In The Machine


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - G » Gazpacho - 2007 - Night
Gazpacho - 2007 - Night



1. Dream of Stone (17:00)
2. Chequered Light Buildings (6:34)
3. Upside Down (9:41)
4. Valerie's Friend (6:29)
5. Massive Illusion (13:37)



Rok wydania: 2007
wydawca: Intact




Za sprawą wydanego w roku 2009 albumu "Tick-Tock", Gazpacho szturmem zdobyło serca fanów progresywnego grania, a przecież to nie jest jedyne wydawnictwo tej norweskiej grupy. W swojej dyskografii mają aż pięć albumów. Dziś przyjrzyjmy się poprzedniemu krążkowi - albumowi "Night".

Ta płyta to pięćdziesięciominutowa suita podzielona na pięć części. Okładka, tytuł, koncept (to pierwszy koncept-album zespołu) oraz klimat muzyki wypełniającej srebrny krążek tworzą nierozerwalną całość a dźwięki najlepiej chłonie się właśnie nocą (Night). To niesamowita majestatyczna podróż przez krainę przepięknych melodii. Osoby wrażliwe na piękno znajdą tu ukojenie i wiele chwil wzruszeń. Muzyka, która swym klimatem zbliża się do dokonań Marillion na "Marbles" ("Ocean Cloud", "Invisible Man") podobnie jak na albumie brytyjskiej legendy nie pozwala ani na chwilę się od niej oderwać.

Miarowa rytmika, niespieszne tempa, od czasu do czasu nieco mocniejsza partia gitary i patetyczny fragment - ze wskazaniem na powalający "Valerie's Friend". To nie jest muzyka przy której można robić coś innego poza słuchaniem: tło dla czytania ksiązki? Sprzątania? Przeglądania Internetu?? To byłaby profanacja. Posłuchajcie przecudownych partii skrzypiec zagranych przez Mikaela Kromera, a co bardziej delikatne duszyczki poczują gulę w gardle - ile tu piękna, nostalgii wręcz bólu. Partie tego instrumentu, które znalazły się na "Night" są bez wątpienia najlepszymi tego typu jakie kiedykolwiek słyszałem na albumie co by nie powiedzieć rockowego zespołu. Choć, czy to jeszcze rock?? Muzyka Gazpacho w wielu płaszczyznach orbituje w zgoła odmiennych, trudnych do określenia klimatach melancholii, nostalgii i zadumy. Pojawia się nieco folku (fragmencik "Massive Illusion"), ale większość czasu trwania płyty obcujemy z delikatną nastrojową, pełną sennych wizji muzyką.

Każdy kto pokochał "Tick-Tock", a nie słyszał jeszcze "Night" musi jak najszybciej nadrobić zaległości. To przecudowny album, który zasługuje na nie mniejsze uznanie - emocje gwarantowane.

9/10

Piotr Michalski
Komentarze