27.05.2020
RECENZJE
SCEPTIC - Blind Existence

RUNNING WILD - Crossing the Blades Ep.

FREN - Where Do You Want Ghosts To Reside

KEEP ROCKIN' - Seismic Shift

EDDIE MULDER - Victory

DIAPOSITIVE - Give Me A Ride

TRANQUILLIZER 247 - Dziesięć

FIREWIND - Firewind

PARADISE LOST - Obsidian

FORCE OF PROGRESS - A Secret Place

KOMETY - Alfa Centauri

RESTLESS - Miasto Grzechu

THE BOOMTOWN RATS - Citizens Of Boomtown

KRZYSZTOF CUGOWSKI – 50/70

AUTOMB - Chaosophy

MUZOZOIC - Jazock?

NAKED ROOT - The Maze

CARNAL FORGE - Gun To Mouth Salvation

IKONODRAMA - Etched in the Spirit

THE MURDER CAPITALS - When I Have Fears

ABYSAL (THE ADAM JURCZYŃSKI PROJECT) - Return To The Live

DEPECHE MODE - Ultra

DELFINIA - Deep Elevation

ŁYDKA GRUBASA - Socjalibacja

IN2ELEMENTS - Cycles

JOHNOSSI - Torch//Flame

SILVERBONES - Wild Waves

THE STROKES - The New Abnormal

ME AND THAT MAN - New Man, New Songs, Same Shit, vol.1

NIGHTWISH - Hvman :||: Natvre

ADES NUMEN - War


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - P » Pallas - 2011 - XXV
Pallas - 2011 - XXV
Pallas1. Falling Down 7:29
2. Crash And Burn 5:28
3. Something In The Deep 6:50
4. Monster 6:21
5. The Alien Messiah 6:49
6. XXV - Pt. 1: Twentyfive Good Honest Men 6:08
7. Young God 5:17
8. Sacrifice 4:21
9. Blackwood 2:02
10. Violet Sky 5:07
11. XXV - Pt. 2: The Unmakers Awake 6:02

Rok wydania: 2011
Wydawca: Music Theories Recordings
http://www.myspace.com/pallasofficial




Gdy zespół opuszcza wokalista to jest to dla tej formacji nie lada wyzwanie, gdy wokalista jest dodatkowo postacią charyzmatyczną to "przetrwanie" zaczyna to być nie lada sztuką. Popatrzmy na historię Iron Maiden czy Judas Priest - tam zakończyło się powrotami, Marillion wciąż trwa, choć wiele osób marzy o tym niegdysiejszym liderze. Pallas, choć na pewno nie w takim wymiarze rozgłosu jak wymienione nazwy, zafundował niedawno swoim fanom dokładnie to samo. Alan Reed, postać niezwykle charakterystyczna, pełna ekspresji i o głosie odwrotnie proporcjonalnym do swej niewielkiej postury rozstał się z kolegami... Jego miejsce zajął niejaki Paul Mackie znany głównie z... wokalnego udzielania się w serii gier komputerowych Grand Theft Auto...

W nowym składzie Pallas postanowił nagrać sequel jednego ze swych najbardziej znanych wydawnictw, płyty "Sentinel". Jak wyszło?? Nie najgorzej, ale mogło być lepiej. Od pierwszego do ostatniego dźwięku słuchacz zastanawia się "a jak by to zaśpiewał Reed?". Paul nie jest z złym wokalistą, ale w porównaniu do Alana jest... zupełnie inny. Inna barwa, inna ekspresja, nie ma tego specyficznego wibrato...

"XXV" to bardzo poprawna i przyjemna płyta. Chwilami ocierająca się niemal o prog metal (głównie za sprawą mocnych partii gitar), z drugiej strony mroczna i hipnotyzująca. Najlepsze pozycje? Tu nie mam żadnych wątpliwości. Numer jeden to bez cienia wątpliwości "XXV - Pt. 1: Twentyfive Good Honest Men". Utwór ten po podniosłym klawiszowym wstępie porywa swa melodią a nad wszystkim unosi się charakterystyczne brzmienie łkającej gitary. Jest bardzo ciężko i patetycznie. Ten utwór jest jak walec, który powoli rozjeżdża na miazgę słuchacza. Numer dwa to ósmy w kolejności "Sacrifice" z iście hard rockowym riffem i feelingiem. Do tego bardzo udana melodia i gdyby tylko ktoś dał tej kompozycji szanse to mógłby być hit (Paul wypada tu wyśmienicie, ukazując pełną skalę swojego głosu).

Pozostałe kompozycje to udane, acz niekoniecznie wybitne dzieła. Pallas nagrał płytę, której na pewno nie musi się wstydzić. Ja kupuję ją w ciemno i czekam na kolejne wydawnictwo.

6,5/10

Piotr Michalski
Komentarze