15.08.2020
RECENZJE
SPARKS – A Steady Drip, Drip, Drip

BATUSHKA – Раскол/Raskol

ABEL GANZ - The Life of the Honey Bee and Other Moments of Clarity

STEEL PROPHET - The God Machine

DEEP PURPLE - Whoosh!

BOB DYLAN - Rough And Rowdy Ways

KONTRKULTURA - Wszystko Już Powiedziane

VERBAL DELIRIUM - From The Small Hours Of Weakness

OSTA LOVE - About Time

SBB - Jerzyk

CHAOS OVER COSMOS - The Ultimate Multiverse

HOVERCRAFT - Fall

PIOTR DAMSE - Inside Outside

H-ONE - MMLXIX

ALBION - Albion

COLIN BASS /DANIEL BIRO - Still

MAGNUS KARLSSON'S FREE FALL - We Are The Night

BLACKLIGHT - Follow the Future

WAVE - [Dream]

DEPECHE MODE - Live Spirits Soundtrack

THE MOTH GATHERER - Esoteric Oppression

DIVINE WEEP - The Omega Man

HEART&REST - Shall We Begin?

HANGING GARDEN - Into That Good Night

MYRATH - Live in Carthage

ONE HOUR HELL - Voidwalker

DEACON BLUE - City of Love

RICK MILLER - Belief In The Machine

ROMAN ODOJ - Fiasko

MOUNTAINEER - Bloodletting

H.E.A.T. - II


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - T » T - 2013 - Psychoanorexia
T - 2013 - Psychoanorexia
T - 2013 - Psychoanorexia1. The Aftermath Of Silence (18.09)
a) Event Horizon Sunset
b) The Last Day Of Summer
c) The Stone-White Sky

2. Kryptonite Monologues (20.46)
a) Breakfast Cataclysm
b) Borrowed Time
c) The End Of A World

3. The Irrelevant Lovesong (8.09)
4. Psychoanorexia (19.29)
a) Bedhalf Exiles
b) The Stand

Rok wydania: 2013
Wydawca: Progressive Promotion Records
http://t-homeland.de/




T, po prostu „T”. Ta jedna litera posłużyła za nazwę dla projektu Thomasa Thielena. Ten multiinstrumentalista, wokalista i producent brał udział w nagraniach dwóch albumów (więcej nie było) grupy Scythe a rok 2013 przyniósł jego czwarte solowe wydawnictwo zatytułowane „Psychoanorexia”.

Na album trafiły tylko cztery kompozycje, ale trzy z nich trwają w okolicy 20-u minut! Jest więc co słuchać i „rozgryzać”. Ten krążek ma dwa oblicza. Z jednej strony jest delikatny i nastrojowy przywodząc na myśl najpiękniejsze kompozycje Camel a z drugiej pełen szaleństwa i psychodelii. Zwolennicy pierwszej „twarzy” T z wypiekami będą chłonąć dźwięki sączące się z głośników przy „The Aftermath Of Silence” i „The Irrelevant Lovesong”. „Kryptonite Monologues” oraz tytułowy „Psychoanorexia” to już większa ilość eksperymentów, mocnych dźwięków i patosu, które mogą przywodzić na myśl niektóre utwory Stevena Wilsona czy grupę Carptree. Niezwykle ciekawie wypada genesisowy fragment z „Kryptonite Monologues”. Muzyk zabiera nas w szaloną podróż do lat 70-ych i okresu gdy wokalistą brytyjskiej legendy był Peter Gabriel.

„Psychoanorexia” to jedna z takich płyt, których nie można ogarnąć za „jednym razem”. Ten krążek z każdym kolejnym przesłuchaniem odkrywa nam swoje tajemnice i choć tą dźwiękową podróż odbywałem już kilkanaście razy to wciąż odnajduję nowe niuanse i szczególiki. To prawdziwa przyjemność gdy muzyka powoli odkrywa swe tajemnice, gdy wymaga zaangażowania i nie jest jednoznaczna do zakwalifikowania.

Thomas Thielen nagrał album, który hipnotyzuje. To kilkadziesiąt minut dźwięków, które nie pozwalają o sobie zapomnieć!

9/10

Piotr Michalski
Komentarze