13.08.2020
RECENZJE
BATUSHKA – Раскол/Raskol

ABEL GANZ - The Life of the Honey Bee and Other Moments of Clarity

STEEL PROPHET - The God Machine

DEEP PURPLE - Whoosh!

BOB DYLAN - Rough And Rowdy Ways

KONTRKULTURA - Wszystko Już Powiedziane

VERBAL DELIRIUM - From The Small Hours Of Weakness

OSTA LOVE - About Time

SBB - Jerzyk

CHAOS OVER COSMOS - The Ultimate Multiverse

HOVERCRAFT - Fall

PIOTR DAMSE - Inside Outside

H-ONE - MMLXIX

ALBION - Albion

COLIN BASS /DANIEL BIRO - Still

MAGNUS KARLSSON'S FREE FALL - We Are The Night

BLACKLIGHT - Follow the Future

WAVE - [Dream]

DEPECHE MODE - Live Spirits Soundtrack

THE MOTH GATHERER - Esoteric Oppression

DIVINE WEEP - The Omega Man

HEART&REST - Shall We Begin?

HANGING GARDEN - Into That Good Night

MYRATH - Live in Carthage

ONE HOUR HELL - Voidwalker

DEACON BLUE - City of Love

RICK MILLER - Belief In The Machine

ROMAN ODOJ - Fiasko

MOUNTAINEER - Bloodletting

H.E.A.T. - II

ONE LIFE ALL-IN - Letter of Forgiveness


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - P » PAARA - 2018 - Riitti
PAARA - 2018 - Riitti

PAARA - Riitti


PAARA - Riitti

1. Viimeinen virta
2. Hurmeen hauta
3. Suon sydän
4. Kuiskaus pimeästä

Rok wydania: 2018
Wydawca: ViciSolum Productions
http://www.paaraband.com





Przyznam, że kiedy po raz pierwszy spojrzałem na okładkę skandynawskiej grupy PAARA, byłem zlękniony - czaszki w oczach! I nie chodzi tu o jakieś przerażenie spowodowane oklultystyczno - pogańską grafiką, ale o jej podziemny charakter, co dodatkowo podsycało nieczytelne logo zespołu. Pomyślałem wtedy, jak ja dam temu radę... to jest pewnie bardziej podziemne niż cokolwiek innego - byłem co najmniej załamany. Na całe szczęście nie taki diabeł straszny jak go malują (czy jakoś tak).

Dla nakreślenia sytuacji nadmienię, że PAARA pochodzi z Finlandii, a jej szeregi zasila sześć osób, choć początkowo był to projekt dwuosobowy. „Riitti” jest drugim albumem studyjnym tejże tajemniczej formacji. Pewnie większość z was, już chociażby na podstawie okładki, będzie miało ogólne wyobrażenie czego można się spodziewać po tym zespole... Powiem tak - można się lekko zdziwić. Nie da się jednak ukryć, że zespół pławi się w stylistyce spod znaku metalowej ekstermy. Tak dla ścisłości można się pokusić o stwierdzenie, że jest to atmosferyczny black/folk/death metal w nierzadko surowym, a nawet topornym wydaniu. Niektórych może też zdziwić skromna liczba utworów jaką zawiera „Riitti”, ale bez obaw nie jest to żadna EPka - każda z czterech kompozycji oscyluje wokół 10 minut (za wyjątkiem najkrótszego „Hurmeen hauta”) i trzeba przyznać, że w tym czasie dzieje się sporo, więc o nudzie nie ma mowy. Niespiesznie wzbierający na sile „Viimeinen virta” co prawda może zbijać z tropu, ale kiedy znienacka metalowy żywioł przerywa pozornie przyjazną sielankę, niczym śmiercionośna epidemia, sytuacja zaczyna się komplikować. Wtem łagodne klimaty spod znaku TIAMAT czy też lżejszego oblicza ELUVIEITE z czystymi wokalami (żeńsko - męskimi) przerywa surowa eksplozja drapieżnych dźwięków. Całość przeszywa blackowy, rozdzierający growling. Od tego momentu „Rittti” jawi się niczym nieprzewidywalna pogoda w górach; w jednej chwili zespół koi słuchacza melancholią, by za moment plunąć jęzorem ognia. Kompozycje są mocno rozbudowane, dźwiękowo rozpierzchłe, ale nie brakuje im charakterystycznych punktów zaczepienia w postaci „melodyjnych” motywów, które co pewien czas pojawiają się na pierwszym planie. Dlatego (w tym przypadku) przyswojenie tak obfitej dawki metalowej ekstermy nie sprawia wielkich trudności - już po kilku odsłuchach, niektóre motywy zostają w pamięci.

Ciekawostkę może stanowić fakt, że PAARA nie śpiewa po angielsku - ogranicza się wyłącznie do ojczystego języka i trzeba przyznać, że to posunięcie w tym przypadku ma rację bytu. To dodaje muzyce większej surowości, twardości. Z tego też tytułu ciężko stwierdzić jakie treści niesie ze sobą warstwa liryczna, ale czy to stanowi jakiś wielki problem? Raczej nie; z tego tytułu muzyka staje się bardziej tajemnicza, mniej dostępna.

Pomimo początkowej konsternacji i obaw, zawartość „Riitti” dość szybko przypadła mi do gustu. Nie jest to materiał jednoznaczny, szablonowy i tak do końca typowy. Jest w tym coś więcej, coś charakterystycznego czyniącego muzykę wyjątkową. PAARA pomimo (raczej) drapieżnego oblicza i niezaprzeczalnej przynależności do kręgu metalowej ekstremy, wykazuje również skłonności wobec atmosferyczno - melancholijnych kreacji. Robi to na tyle przekonująco i ciekawie, że nie sposób przejść obok tego obojętnie. To rzecz, która może przypaść do gustu zwolennikom zarówno BATHORY, DIMMU BORGIR, ELUVEITUE, jak i MYRKUR czy też rodzimej FURII...

8,5/10

Marcin Magiera



Komentarze