13.08.2020
RECENZJE
BATUSHKA – Раскол/Raskol

ABEL GANZ - The Life of the Honey Bee and Other Moments of Clarity

STEEL PROPHET - The God Machine

DEEP PURPLE - Whoosh!

BOB DYLAN - Rough And Rowdy Ways

KONTRKULTURA - Wszystko Już Powiedziane

VERBAL DELIRIUM - From The Small Hours Of Weakness

OSTA LOVE - About Time

SBB - Jerzyk

CHAOS OVER COSMOS - The Ultimate Multiverse

HOVERCRAFT - Fall

PIOTR DAMSE - Inside Outside

H-ONE - MMLXIX

ALBION - Albion

COLIN BASS /DANIEL BIRO - Still

MAGNUS KARLSSON'S FREE FALL - We Are The Night

BLACKLIGHT - Follow the Future

WAVE - [Dream]

DEPECHE MODE - Live Spirits Soundtrack

THE MOTH GATHERER - Esoteric Oppression

DIVINE WEEP - The Omega Man

HEART&REST - Shall We Begin?

HANGING GARDEN - Into That Good Night

MYRATH - Live in Carthage

ONE HOUR HELL - Voidwalker

DEACON BLUE - City of Love

RICK MILLER - Belief In The Machine

ROMAN ODOJ - Fiasko

MOUNTAINEER - Bloodletting

H.E.A.T. - II

ONE LIFE ALL-IN - Letter of Forgiveness


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - V » V/A - 1973 - To pejzaż mojej ziemi
V/A - 1973 - To pejzaż mojej ziemi

V/A - To pejzaż mojej ziemi


 V/A - To pejzaż mojej ziemi

Kyrie
Witaj (Bractwo Kurkowe 1791)
Słowa jak płótno (Halina Żytkowiak)
Znajdziemy sobie (Marek Grechuta)
Gloria
Przecież nas wita (Czesław Niemen)
Dokąd płyną rzeki (Jerzy Grunwald)
Credo
Wierzę drzewom (Stan Borys)
To pejzaż mojej ziemi (Mira Kubasińska & Breakout)
Sanctus
W tych pięknych miastach (Jerzy Grunwald)
Dobra jest ta godzina (Dwa Plus Jeden)
Benedictus
Czego nas uczą (Tadeusz Woźniak)
Niech będzie pochwalony (Bractwo Kurkowe 1791)
Agnus Dei
Moje słowa (Andrzej i Eliza)
Czy musisz odchodzić (Skaldowie)

Rok wydania: 1973
Wydawca: Polskie Nagrania





45 lat temu miała swoją premierę płyta, na której spotkali się Czesław Niemen, Marek Grechuta, Breakout i Skaldowie – ikony polskiej muzyki. Płyta niezwykła i dziwić może fakt, że dzisiaj jest praktycznie zapomniana oraz trudno dostępna.

„To pejzaż mojej ziemi” był kolejną próbą zmierzenia się muzyki popularnej z konstrukcją mszy. Tym razem autorzy wzorowali się na schemacie liturgii „De Angelis”. Autorzy, czyli Marek Sewen (odpowiedzialny za muzykę) oraz Adam Kreczmar i Jacek Hohensee (teksty). Oratorium rockowe (lub beatowe, bo tymi nazwami często je wówczas określano) prezentowane było w Polsce długo przed premierą przez różnych wykonawców i w 1973 roku doczekało się płytowej wersji wydanej przez Polskie Nagrania. Lista artystów, których udało się zaprosić do studia prezentuje się imponująco również po latach.

Twórców pejzażu na pewno warto pochwalić za wyczucie w doborze wykonawców do poszczególnych części mszy. Marek Grechuta mógłby podpisać się pod „Znajdziemy sobie”, „Przecież nas wita” mogłaby trafić na którąś z ówczesnych płyt Niemena, także Breakout trudno pomylić z innym zespołem... Ale również mniej kojarzeni lub nie mający nic wspólnego z rockiem czują się w tych piosenkach jak „ryba w wodzie” (Tadeusz Woźniak w balladzie „Czego nas uczą”, Jerzy Grunwald, Dwa Plus Jeden, czy Stan Borys w melodramatycznym „Wierzę drzewom”, który zresztą stał się najpopularniejszym fragmentem dzieła).

Podzielony na sześć części „To pejzaż mojej ziemi” jest dziełem nierównym, niektóre teksty rażą naiwnością i banałem, niektóre interpretacje mogą drażnić rockowe ucho, ale na pewno warto poznać ten materiał. Z okazji jubileuszu przydałaby się też porządna reedycja – tak winylowa, jak i kompaktowa...

Robert Dłucik
Komentarze