11.07.2020
RECENZJE
DIVINE WEEP - The Omega Man

HEART&REST - Shall We Begin?

HANGING GARDEN - Into That Good Night

MYRATH - Live in Carthage

ONE HOUR HELL - Voidwalker

DEACON BLUE - City of Love

RICK MILLER - Belief In The Machine

ROMAN ODOJ - Fiasko

MOUNTAINEER - Bloodletting

H.E.A.T. - II

ONE LIFE ALL-IN - Letter of Forgiveness

TRAUMHAUS - In Oculis Meis

OBSIDIAN TIDE - Pillars of Creation

SUBSIGNAL - A Song For The Homeless - Live in Rüsselsheim 2019

FAIRYLAND - Osyrhianta

AL DI MEOLA – Across The Universe

KATATONIA - City Burials

DESERT NEAR THE END - Of Fire and Stars

VADER - The Darkest Age - Live '93

VADER - Solitude In Madness

TRK PROJECT - Kay & Gerda

WIEWIÓRKA NA DRZEWIE - Wiewiórka na drzewie

KAZIK - Zaraza

IN EXTREMO – Kompass zur Sonne

NEUMA - Weather

WE SELL THE DEAD - Black Sleep

ANVISION - Love & Hate

NEUMA - Vol.2

SCEPTIC - Blind Existence

RUNNING WILD - Crossing the Blades Ep.

FREN - Where Do You Want Ghosts To Reside


Nawigacja
Artykuły » Relacje z koncertów » 2019.12.03 - THE FLOWER KINGS, IAMTHEMORNING, RIKARD SJÖBLOM. Piekary Śląskie
2019.12.03 - THE FLOWER KINGS, IAMTHEMORNING, RIKARD SJÖBLOM. Piekary Śląskie

3.12. 2019.
THE FLOWER KINGS, IAMTHEMORNING, RIKARD SJÖBLOM.
Piekary Śląskie - O.K "Andaluzja"








Kolejny już raz wydarzyła się rzecz wydawałoby się mało prawdopodobna. Do mojej rodzinnej miejscowości, przyjechał kolejny już zespół, należący do ścisłego grona moich ulubionych progresywnych gwiazd światowego formatu - THE FLOWER KINGS. Spoglądając na rozkład ich trasy koncertowej widzimy m.in. takie aglomeracje jak: Hamburg, Hanower, Londyn Dortmund, Berlin, Kopenhaga Göteborg, Sztokholm, czy chociażby Poznań. Przy takich metropoliach, górnośląskie Piekary wyglądają jak Lądek Zdrój przy Londynie! Przyjechali do Piekar Śląskich i zapełnili salę, można powiedzieć kultowego już Ośrodka Kultury „Andaluzja”. Wśród przyjezdnych znaleźli się nie tylko fani dobrej muzyki z różnych stron Polski, ale również dosłownie ze wszystkich krajów Grupy Wyszehradzkiej: Wegier, Czech, Słowacji, a także z Ukrainy.

Pierwotnie szwedzkim weteranom muzyki progresywnej miała towarzyszyć równie legendarna holenderska formacja Kayak. Problemy zdrowotne lidera zespołu jednak pokrzyżowały plany organizatorów. Support w postaci Rikarda Sjöbloma i rosyjskiej formacji Iamthemorning, gwarantował jednak, nie mniej ciekawe wrażenia artystyczne.

Punktualnie o 19.00 na scenie pojawił się Rikard Sjöblom. Były muzyk Beardfish, a obecnie Big Big Train , wydający również płyty swojego solowego projektu Gungfly. Pewnie wielu miłośników muzyki progresywnej pragnęło by zobaczyć na tej scenie pełny skład Beardfisha. Wiadomo oczywiście, że jest to raczej niemożliwe. „Brodata ryba” należy już do gatunków wymarłych, zespół zawiesił bowiem swoją działalność. Sympatyczny, długowłosy, uśmiechnięty Szwed zaprezentował krótki akustyczny set, posługując się jedynie pożyczonymi od zespołu Iamthemorning instrumentami: gitarą akustyczną Marjany Semkiny, a później klawiszami Gleba Kolyadina. Naturalność jego solowego występu sprawiała dużą przyjemność w odbiorze. Bez wątpienia chciało by się obejrzeć i posłuchać umiejętności Rikarda zdecydowanie dłużej.



Rosjanie pojawili się na scenie praktycznie bez żadnej przerwy, w czteroosobowym, akustycznym składzie (jedynie gitara akustyczna, klawisze, wiolonczela i instrumenty perkusyjne). Po reakcjach płynących z sali należy sądzić, że udało im się oczarować publiczność, swoim akustycznym brzmieniem. Okładka ich ostatniego albumu „The Bell” idealnie oddaje klimat tej subtelnej muzyki. Rudowłosa Marjana Semkina, czarowała nie tylko swoim wokalem, w białej sukni prezentowała się zjawiskowo. Miałem przyjemność oglądać Iamthemorning dwa lata temu, podczas festiwalu w Inowrocławiu, jednak tutaj, w bardziej kameralnej, zamkniętej przestrzeni, ich muzyka brzmiała wyjątkowo pięknie.





Tym razem nie obyło się bez krótkiej przerwy technicznej, by na scenę mogli wejść ci, na których wszyscy czekali - The Flower Kings, czyli: Roine Stolt (gitara, wokal), Hasse Fröberg (wokal, gitara), Jonas Reingold (bas). Oraz nowe twarze w zespole, dzięki którym już nie można powiedzieć jednoznacznie, że jest to zespół szwedzki: amerykański klawiszowiec Zach Kamins i włoski perkusista Mirko DeMaio. Roine Stolt czarował swoją grą, praktycznie cały czas na siedząco. Hasse Fröberg, pełniący rolę głównego wokalisty, ze swoją gitarą, dla kontrastu zachowywał się bardziej żywiołowo. Roine Stolt , na samym początku niczym dyrygent orkiestry symfonicznej instruował dźwiękowców, co należy poprawić, aby zabrzmieli perfekcyjnie.

Biorąc pod uwagę czasy poszczególnych utworów, nie może dziwić, że podstawowy set zawierał jedynie 5 kompozycji. Rozpoczęli od „Black Flag”, ze swojego świeżutko wydanego krążka „Waiting For Miracles”. Potem wybrzmiał półgodzinny klasyk „The Truth Will Set You Free” (z płyty „Unfold The Future”). I powrót do nowego wydawnictwa „Miracles for America”. Sięgnęli również (można powiedzieć) do swojej genezy. Z wielką przyjemnością wysłuchałem kompozycji „ The Flower King” z wydanej w 1994 roku solowej płyty Roine Stolta, od której to właśnie wzięła się nazwa zespołu. Następnie zagrali również bardzo długą kompozycję tytułową z płyty „Stardust We Are”, po której zeszli ze sceny.

Aplauz publiczności, gromkie brawa i owacje na stojąco, wywołały oczywiście zespół z powrotem. Na bis wybrzmiał „There Is More To This World” (z „Retropolis”). I kiedy wydawało się, że to już absolutny koniec, wydarzyło się coś wyjątkowego. Dodatkowy zestaw klawiszy na scenę przyholował Rikard Sjöblom. Stało się jasne, że zagrają coś wspólnie. Nie było jedynie jasne, co zaprezentują? Nie zagrali jednak nic z repertuaru The Flower Kings, Beardfisha czy Gungfly. Wspólnie zaserwowali nam nieśmiertelną balladę z repertuaru The Beatles „The Long And Winding Road”. W rzeczywistości przed nimi droga nie tak długa i kręta. Kolejny planowy przystanek na trasie, następnego dnia w Poznaniu.







Tytuł najnowszej płyty The Flower Kings, którą promuje właśnie obecna trasa koncertowa - „Waiting For Miracles”, idealnie nadaje sie jako puenta mojej relacji. „Oczekiwanie na cuda” - jednym z takich cudów , był bez wątpienia koncert zespołu, w piekarskiej „Andaluzji”.

Tekst: Marek Toma
Zdjęcia: Michał Majewski
Komentarze