26.05.2020
RECENZJE
RUNNING WILD - Crossing the Blades Ep.

FREN - Where Do You Want Ghosts To Reside

KEEP ROCKIN' - Seismic Shift

EDDIE MULDER - Victory

DIAPOSITIVE - Give Me A Ride

TRANQUILLIZER 247 - Dziesięć

FIREWIND - Firewind

PARADISE LOST - Obsidian

FORCE OF PROGRESS - A Secret Place

KOMETY - Alfa Centauri

RESTLESS - Miasto Grzechu

THE BOOMTOWN RATS - Citizens Of Boomtown

KRZYSZTOF CUGOWSKI – 50/70

AUTOMB - Chaosophy

MUZOZOIC - Jazock?

NAKED ROOT - The Maze

CARNAL FORGE - Gun To Mouth Salvation

IKONODRAMA - Etched in the Spirit

THE MURDER CAPITALS - When I Have Fears

ABYSAL (THE ADAM JURCZYŃSKI PROJECT) - Return To The Live

DEPECHE MODE - Ultra

DELFINIA - Deep Elevation

ŁYDKA GRUBASA - Socjalibacja

IN2ELEMENTS - Cycles

JOHNOSSI - Torch//Flame

SILVERBONES - Wild Waves

THE STROKES - The New Abnormal

ME AND THAT MAN - New Man, New Songs, Same Shit, vol.1

NIGHTWISH - Hvman :||: Natvre

ADES NUMEN - War

INSIDE AGAIN - Nightmode


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - Q » Queen + Paul Rodgers - 2008 - The Cosmos Rocks
Queen + Paul Rodgers - 2008 - The Cosmos Rocks
1. Cosmos Rockin'
2. Time To Shine
3. Still Burnin'
4. Small
5. Warboys
6. We Believe
7. Call Me
8. Voodoo
9. Some Things That Glitter
10. C-lebrity
11. Through The Night
12. Say It's Not True
13. Surf's Up . . . School's Out!

Rok wydania: 2008
wydawca: EMI




„The Show Must Go On”, kto nie zna tego utworu? Absolutny klasyk zespołu i muzyczny testament Freddiego Mercuryego. Brian May i Roger Taylor, po wielu latach od śmierci legendarnego wokalisty, postanowili zewrzeć szyki i wskrzesić legendę (niestety bez Johna Deacona). Za mikrofonem pojawił się znany w takich zespołów jak Free czy Bad Company – Paul Rodgers, a efektem współpracy jest krążek „The Cosmos Rocks”.

Rola Paula była niezwykle niewdzięczna, wiadomo, że porównania do Freddiego są nieuniknione a zmierzenie się z jego legendą może okazać się zderzeniem z murem. Jaki efekt udało się osiągnąć muzykom? Nie będę owijał w bawełnę, ale ten album jest…przeciętny. Niestety muzyka, która znalazła się na tym krążku, w porównaniu z poprzednimi wydawnictwami zespołu, wypada niezwykle blado. Rodgers dysponuje świetnym, silnym głosem, ale wydaje mi się, że niekoniecznie pasującym do stylistyki Queen. Dodatkowo przemycił on do muzyki zespołu elementy bluesa („Voodoo”), co mi osobiście nie do końca odpowiada. Zresztą i gitara Braina May nie brzmi tak jakby tego chcieli fani zespołu. Zaledwie w kilku miejscach pojawiają się charakterystyczne zagrania i patenty, do tego melodie są mało „Queenowe”. Parafrazując słowa z pewnej popularnej, polskiej komedii „Mało Queen w Queen tu mamy”. Owszem, pojawiają się utwory wybijające się ponad przeciętność, jak ballada „Some Things That Glitter”, patetyczny „Time to Shine” czy utrzymany w podobnym, podniosłym nastroju „We Believe” (tu wreszcie słychać tak charakterystyczne piękne partie gitary Briana). W balladzie „Say It's Not True” słyszymy obok Rodgersa głos Taylora a sam utwór to jeden z najjaśniejszych fragmentów krążka, z genialna solówką Briana Maya, która wywołuje ciarki jak za dawnych lat.

“The Cosmos Rocks” to (niestety) średnio udany “powrót”. Nie można jednak muzykom zabronić grać. Nagrali album pod nieco zmienionym szyldem i choć nie jest to dzieło wybitne, to warto posłuchać tego co maja dziś do powiedzenia panowie May i Taylor.

6/10

Piotr Michalski
Komentarze