20.09.2019
RECENZJE

• RETROSPECTIVE - Latent Avidity
• PATTERN-SEEKING ANIMALS - Pattern-Seeking Animals
• SQUARES - Best of the Early 80's Demos
• MORIAH WOODS - Old Boy
• WOJCIECH CIURAJ - Iskry w Popiele
• TARJA - In The Raw
• MOONRISE - Travel Within
• WARBELL - Plague
• FREEDOM CALL - M.E.T.A.L.
• KRIS BARRAS BAND - Light It Up
• CIRCLE STORY - Uncovered Fears
• IAN GILLAN WITH THE DON AIREY BAND - Contractual Obligation (Live in Warsaw)
• MASTEMEY - Obraz Pozorny
• HENGELO - Try
• DEEP PURPLE - Live Newcastle 2001
WYWIADY
wywiad

• SETHEIST - Maksymina Kuzianik
• RUNIKA - Adrianna ''Aminae'' Janusz
• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox
• KASIA SZUBERT
• DREADNOUGHT
• ÖDERBEAST- Maciek Zalasiński
• RPWL
• BLACK RIVER - Piotr Wtulich

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• INO ROCK FESTIVAL - Inowrocław
• SCORPIONS - Gliwice
• RAMMSTEIN - Chorzów
• PROG IN PARK - Warszawa
• BON JOVI - Warszawa
• MARK KNOPFLER - Kraków
• MYSTIC FESTIVAL (dzień 2) - Kraków
• MYSTIC FESTIVAL (dzień 1) - Kraków
• MUSE - Kraków
• RIVERSIDE - Chorzów
• KISS - Kraków

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• SETHEIST - Maksymina Kuzianik - Interview
• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox - Interview
• POKERFACE - Xen Ritter - Interview
• ALEX SKOLNICK - Interview
• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Wywiady » BLACK RIVER - Piotr Wtulich
BLACK RIVER - Piotr Wtulich

BLACK RIVER
Piotr Wtulich



Kilka lat temu, BLACK RIVER nieźle namieszali na rodzimej, muzycznej scenie. Grupa, którą można było nazwać dream-teamem polskiego metalu, zaczęła z przytupem by po wydaniu trzech albumów zamilknąć. Dziś wiemy, że powrócili a nowy album zatytułowany „Humanoid” to kawał porządnego black'n'rolla. Poniżej zapis naszej rozmowy z Piotrem Wtulichem, jednym, ze sprawców tego całego zamieszania...



BLACK RIVER


Cześć, trochę was nie było. Czy te lata spędziłeś całkowicie "pozamuzycznie"?

Cześć wszystkim. W zasadzie tak. Jak się okazało, że nie mamy pełnego składu do kontynuowania przygody jaką było Black River, zawiesiłem gitarę na kołku i zajmowałem się wszystkim poza graniem. Pojawiły się inne priorytety, które mnie całkowicie pochłonęły i tzw. zwykła codzienność. Przez pierwszy okres byłem chyba nawet pogniewany ze swoimi gitarami, bo stały zakurzone w kącie i nawet nie chciało mi się patrzeć w ich stronę.


Co było impulsem, pamiętasz kiedy i w jakich okolicznościach zrodził się pomysł na powrót zespołu?

Spotykaliśmy się towarzysko dość regularnie i zawsze pod koniec imprezy było już postanowione, że wracamy. Nie mamy wokalisty, ale robimy materiał i walczymy dalej. Tak było na każdej imprezie, a już na pewno pod jej koniec. Ustaliliśmy, że Daray robi salę prób i jedziemy z tym koksem. Czas leciał i nic się oczywiście nie działo. Aż tu nagle telefon od Daraya - „mam własną salę prób”. Mówię – daj chwilę. Obdzwoniłem resztę i już na drugi dzień mieliśmy pierwszą próbę. Jeszcze bez Taffa ale maszyna znowu ruszyła. Znowu miało to sens, banany na twarzach i robimy.


Po tak długim okresie muzycznego milczenia musisz być pełen emocji. Czujesz się jakbyś zaczynał od nowa? Ten swego rodzaju entuzjazm muzycznego debiutanta?

Tak. Nerwy jak przed debiutem. Przypomniały mi się najlepsze i najgorsze chwile z tym związane. Teraz po takiej przerwie to tak w zasadzie start znowu niemal od zera. Black River zaczynał jak każdy początkujący zespół. Płyta, pierwsze występy jako otwieracz koncertów bardziej zasłużonych kapel i docieranie się jako zespół. Potem z rozpędu druga płyta i znowu krok do przodu. Czuliśmy, że to co robimy ma sens, zespół rozwijał się w dobrym tempie, poparcie rosło, pojawiały się kolejne fajne propozycje koncertowe, wydawnicze. Potem kłopoty zdrowotne Taffa i... koniec. To nie było takie łatwe znowu do tego wrócić, ale podjęliśmy rękawicę i robimy kolejne otwarcie. Decyzja o powrocie zapadła już dość dawno, ale nie chcieliśmy wracać bez płyty. Musiała być płyta, a teraz czas na ciąg dalszy.


„Humanoid” jest już od jakiegoś czasu na rynku, jak oceniasz odzew prasy, fanów?

W zasadzie od tygodnia, więc recenzje dopiero zaczynają spływać. Ale tu nie spodziewam się żadnego zaskoczenia. Jest dokładnie to co z każdą płytą. Jednym będzie się podobała innym nie. Jedynka była dość ciepło przyjęta, potem nagraliśmy „Black'N'Roll” i było różnie, bo każdy oczekiwał po nas czegoś innego, ale z perspektywy i ta płyta została doceniona. Teraz wyszedł „Humanoid” i znowu karuzela. Podoba mi się w recenzjach to, że każdy wskazuje zupełnie inne kawałki jako swoich faworytów. To moim zdaniem świadczy o różnorodności materiału o którą nam chodziło dobierając utwory. Ważne, że my jako zespół wiemy, że daliśmy z siebie wszystko aby nowa płyta była na tyle dobra, na ile nas obecnie stać. Jestem bardzo zadowolony z materiału jaki znalazł się na 'Humanoid” , jak on brzmi i jak jest wydany, ale to chyba naturalne bo ja się z tym utożsamiam. Trudno mi sobie nawet wyobrazić, co ktoś z tzw starych słuchaczy spodziewa się po zespole który wraca po 10 latach. Jakiegoś przełomu? Odkrywania na nowo koła? Nie. My nadal robimy swoje, nam sprawia to radochę i tego się trzymamy. Czekałem na kilka recenzji od ludzi których zdanie szanuję i jest dla mnie ważne i tu dostałem duży zastrzyk pozytywnej energii. Jest dobrze.


Jak powstawała płyta, czy to świeże pomysły, czy może sięgałeś do swojego archiwum? Jak duży był wkład pozostałych muzyków?

W Black River wszystko zwykle zaczyna się od jakiegoś riffu gitarowego, potem Daray nabija, każdy dodaje coś od siebie i jest kawałek. Staramy się zawsze wszystko upraszczać, szukać melodii która ma pociągnąć dany utwór i jej nie zagłuszać niepotrzebnymi nutami. Często motyw przewodni z którego powstał kawałek, zostaje na końcu usunięty z całości bo ktoś dołożył od siebie ciekawszą partię i lepiej było jej zostawić miejsce i ona stała się przewodnią. W tym zespole każdy ma równy wkład w efekt końcowy. Nawet jak mi się czasami wydaje, że przynoszę na próbę gotowy utwór, to efekt końcowy jest tak różny od początkowego, że to nie jest już mój kawałek, a wszystkich. Bo każdy wniósł do niego kilka swoich nut, coś podegrał, zaśpiewał czy zagwizdał i powstaje coś co nawet mi się nie śniło i sam bym nigdy na to nie wpadł. Na początku zrobiliśmy 10 kawałków i byliśmy pewni, ze mamy już bazę pod całą płytę. Doszedł Taff, zaśpiewał wszystkie i słyszymy, że to jeszcze nie to. Zaczynamy kolejne próby, robimy kolejne 10 kawałków i teraz wiemy, że z tego już ułożymy różnorodną układankę. Czyli można ogłaszać światu, że wracamy. Tak to wyglądało. Wszystko to świeże pomysły, może za wyjątkiem riffu z „The Rebell”. Chcieliśmy zrobić jakiś punkowy kawałek i wtedy przypomniał mi się riff z mojego pierwszego zespołu. Mając jakieś naście lat dołączyłem do Mławskiej ekipy punkowej i z tamtego okresu jest rozpoczynający siermiężny gitarowy drapak. Potem sobie przypomniałem tamten okres, dawnych kolegów, wyjazdy do Jarocina, czego wspólnie słuchaliśmy i wyszło samo. Czekał tyle lat, ale warto było, bo wyszedł fajny wariat.


Zespół to prawdziwa śmietanka polskiego metalu i rocka – ciężko taką ekipę zebrać do kupy i „utrzymać w ryzach”? ;-)

Ciężko jedynie znaleźć jakiś wolny termin na wspólne granie, reszta to sama przyjemność. Profesjonaliści i ludzie na których zawsze można polegać. Sprawdzeni w bojach kumple. Ja tak to widzę.



Jak dziś, z perspektywy czasu postrzegasz wcześniejsze albumy Black River? Byłbyś w stanie podsumować pokrótce każdą z nich? Co byś zmienił, co dodał, co wyrzucił?

Z perspektywy czasy na pewno bym teraz inaczej zrobił pewne rzeczy. Inaczej je zagrał, przearanżował, ale to naturalne. To był zapis tamtych chwil tak jak teraz jest nim „Humanoid”. To coś w rodzaju zdjęcia. Było zrobione w określonym czasie i w jakiejś wyjątkowej chwili. Z pierwszego okresu działalności bliższy mi jest muzycznie „Black'N'Roll” ale i starsze kawałki bardzo lubię grać na żywo.


Lada chwila rusza trasa – czujesz termę? Od ostatnich koncertów Black River trochę czasu minęło

U mnie nerw jest, ale to dobrze, bo to mnie pozytywnie nakręca. Na próbach jest ogień i postaramy się przenieść to na scenę. Już nie możemy się doczekać. Zapraszam serdecznie
25.04 KRAKÓW (Zet Pe Te), 26.04 POZNAŃ (U Bazyla), 27.04 GDAŃSK (B 90), 28.04 WARSZAWA (Proxima). Zapraszam!!!


Zdradzisz może jakieś szczegóły dotyczące set-listy?

Na pewno nie ograniczymy się tylko do promowania „Humanoid”. Do tego kilka miesięcy temu ukazał się „Black Box”, czyli trzypłytowe wydawnictwo zawierające całą dotychczasową dyskografię. To pierwsze koncerty po tak długiej przerwie, więc pewnie polecimy przekrojowo, bo to nam sprawia w tej chwili największą radochę. Zagramy masę kawałków których jeszcze nie graliśmy na żywo.


Dzięki za poświęcony czas – powodzenia na trasie, no i mam nadzieję, że następna płyta ukaże się najpóźniej za dwa lata :-)

Dziękuję, namawiam do zapoznania się z naszym „Humanoidem” i do konfrontacji na żywca. Kolejna płyta za dwa lata? Jeszcze o tym nie myślimy ale przyjdzie i na to czas :)

rozmawiał: Piotr Michalski
zdjęcia: FB Black River
Komentarze