04.08.2020
RECENZJE
KONTRKULTURA - Wszystko Już Powiedziane

VERBAL DELIRIUM - From The Small Hours Of Weakness

OSTA LOVE - About Time

SBB - Jerzyk

CHAOS OVER COSMOS - The Ultimate Multiverse

HOVERCRAFT - Fall

PIOTR DAMSE - Inside Outside

H-ONE - MMLXIX

ALBION - Albion

COLIN BASS /DANIEL BIRO - Still

MAGNUS KARLSSON'S FREE FALL - We Are The Night

BLACKLIGHT - Follow the Future

WAVE - [Dream]

DEPECHE MODE - Live Spirits Soundtrack

THE MOTH GATHERER - Esoteric Oppression

DIVINE WEEP - The Omega Man

HEART&REST - Shall We Begin?

HANGING GARDEN - Into That Good Night

MYRATH - Live in Carthage

ONE HOUR HELL - Voidwalker

DEACON BLUE - City of Love

RICK MILLER - Belief In The Machine

ROMAN ODOJ - Fiasko

MOUNTAINEER - Bloodletting

H.E.A.T. - II

ONE LIFE ALL-IN - Letter of Forgiveness

TRAUMHAUS - In Oculis Meis

OBSIDIAN TIDE - Pillars of Creation

SUBSIGNAL - A Song For The Homeless - Live in Rüsselsheim 2019

FAIRYLAND - Osyrhianta

AL DI MEOLA – Across The Universe


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - B » BONAMASSA, JOE - 2019 - Live At The Sydney Opera House
BONAMASSA, JOE - 2019 - Live At The Sydney Opera House

JOE BONAMASSA - Live At The Sydney Opera House


Bonamassa

1. This Train
2. Mountain Climbing
3. Drive
4. Love Ain't A Love Song
5. How Deep This River Runs
6. Mainline Florida
7. The Valley Runs Low
8. Blues Of Desperation
9. No Place For The Lonely

Rok wydania: 2019
Wydawca: Mascot Label Group
https://www.facebook.com/JoeBonamassa




Rok bez nowej płyty wypuszczonej przez Joe Bonamassę jest rokiem straconym... Jesienią trafił do sklepów kolejny koncertowy album w bogatej dyskografii tego muzyka. Trzeba przyznać, że fani artysty muszą mieć zasobne portfele…

Koncert w Sydney zarejestrowano w ramach trasy promującej „Blues of Desperation”, czyli przedostatniego – jak dotąd – solowego krążka artysty z premierowym materiałem. Nic dziwnego zatem, że utwory z niego zdominowały najnowsze koncertowe wydawnictwo. Ale Bonamassa wraz z liczną ekipą towarzyszącą mu na scenie dodali sporo nowych kolorów do studyjnych wersji. Tak jest już w otwierającym całość rozpędzonym „This Train”, który zaczyna się nastrojową partią fortepianu, by później ruszyć z kopyta... Również „Mountain Climbing” zyskał w porównaniu z płytowym pierwowzorem i … właściwie to samo można byłoby napisać o każdym z przedstawicieli „Blues of Desperation”.

Tu przerwę – lecz róg trzymam – i ograniczę się do paru uwag ogólnych. Po pierwsze: ten album jest zaskakująco krótki jak na standardy wypracowane przez Bonamassę w kwestii płyt z koncertów. Szkoda, że artysta nie pokusił się o wydanie pełnego występu z Sydney. Czyżby nie chciał narażać fanów na większe koszty? Tak czy siak, mamy do czynienia z przystawką przed daniem głównym. Bardzo smaczną, ale jednak pozostawiającą pewien niedosyt.

Po drugie: to koncert sprzed trzech lat. Dlaczego trafia więc do fanów dopiero teraz? Rok po premierze studyjnego „Redemption”. Bonamassa chciał mieć pamiątkę z występu w prestiżowej i niezwykłej sali? A może po prostu chciał się płytowo przypomnieć? (patrz pierwszy akapit recenzji).

No i po trzecie... Pamiętam koncert Bonamassy sprzed „paru” lat, kiedy jeszcze wspinał się na muzyczny szczyt. To było w nabitej po brzegi sali domu kultury „Batory”. Mała scena, skromna scenografia i światła, ale MUZYKA... A tutaj wszystko jest perfekcyjne, zapięte na ostatni guzik, nawet sekcja dęta ma specjalne stojaki z inicjałami „JB” (można sprawdzić w obrazku na YT). Żarliwość jeszcze nie uleciała z gitarowych popisów lidera, ale jeszcze trochę i jego koncerty upodobnią się do występów Claptona, czy Collinsa gdzie jakikolwiek estradowy spontan jest na wagę złota...

„Live At The Sydney Opera House” - miło posłuchać, warto czasem wrócić, ale czy koniecznie trzeba postawić na półce? Zagorzali fani artyści oczywiście mają jedną odpowiedź na to pytanie...

7/10

Robert Dłucik
Komentarze