14.12.2017
RECENZJE

• THE BLACK NOODLE PROJECT - Divided We Fall
• MAREK BILIŃSKI - Ogród Króla Świtu
• BLIND EGO - Liquid Live
• HARMONIC GENERATOR - Heart, Flesh, Skull, Bones
• INVERTED MIND - Broken Mirror
• ELVENKING - Secrets of the Magick Grimoire
• BLACKFOOT - Southern Native
• SILHOUETTE - The World is Flat And Other Alternative Facts
• ANN - Fragmenty
• J.D. OVERDRIVE - Wendigo
• HIGHWAY - IV
• MYOPIA - Transmyoptic Interconnection
• MOUNTAINEER - Sirens & Slumber
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• JETHRO TULL - Bydgoszcz
• HELLOWEEN - Warszawa
• COCHISE - Chorzów
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Wrocław
• ANATHEMA - Warszawa
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Warszawa
• EPICA, VUUR, MYRATH - Kraków
• KABAT - Trzyniec
• UNEVEN STRUCTURE, VOYAGER, MENTALLY BLIND - Wrocław
• PRISTINE - Chorzów
• PROCOL HARUM - Katowice
• SEATTLE NIGHT V - Warszawa

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland
• CRYSTAL VIPER - Marta Gabriel
• SINNER - Tom Naumann
• HELLOWEEN - Michael Weikath
• DAS MOON / WE HATE ROSES - Daisy Kowalsky
• KAIPA - Hans Ludin

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - C » Cochise - 2010 - Still Alive
Cochise - 2010 - Still Alive
1. Letter from hell
2. Ex
3. War song
4. Girl with the gun
5. Still
6. Dirty
7. Karzeł
8. Coma
9. Suicie lovers
1O. Sad woman
Bonus track
11.Seven days

Rok wydania: 2010
Wydawca: Cochiserock
http://stillalive.cochise.pl/



Poznałem ten zespół dzięki coverowi Danziga „Lick The Blood Off My Hands”, który trafił na polski album nagrany w hołdzie Amerykaninowi.

Tym bardziej ucieszyłem się, kiedy odpakowałem z folii debiutancki (choć nie będący dziełem muzycznych debiutantów) materiał białostockiego kwartetu. Wspomniany cover mocno zaostrzył mój apetyt, bo naprawdę został zrobiony z klasą. Przeczucie mówiło mi, że zespół, który tak stylowo interpretuje kompozycję Glenna Danziga nie może nagrać złej muzyki. I faktycznie...

Odgłos kroków, potem bohater zapala papierosa, zaciąga się dymem, z głośników płyną delikatne dźwięki gitary i wokal intonuje: „I’ll be there if you send me a letter from hell/I’ll be there if you kill me before the end”. Mocne słowa, świetne otwarcie płyty, kawałek zapada w pamięć od pierwszego przesłuchania i chce się do niego wracać zaraz po wybrzmieniu ostatnich taktów...

Co ciekawe: za partie wokalne w Cochise odpowiada Paweł Małaszyński. Tak, ten Paweł Małaszyński. Gwiazda serialu „Magda M.” i filmu „Ciacho”. Czyżby do Polski dotarła hollywoodzka moda udzielania się popularnych aktorów w rockowych kapelach? Daleki jestem jednak od posądzania Cochise o koniunkturalizm, bo raz, że wydali ten materiał własnym sumptem; dwa, że nazwiska gwiazdy polskiego kina nie znajdziemy we wkładce (figuruje po prostu jako Paweł); and last but not least ... za ambitna i dojrzała to płyta. Nie uświadczymy tu żadnego trzyminutowego pitolenia z ckliwymi refrenami, ani wdzięczenia się do klienta sformatowanych stacji radiowych. Na „prime time” w Vivie też bym raczej nie liczył;)

Kwartet proponuje natomiast intrygującą mieszankę, w której można znaleźć klasyczny rock, metal (czasem nawet ten spod znaku Metalliki), grunge, gotyk (ale taki w duchu starego, dobrego Fields Of The Nephilim), a nad całością unosi się specyficzny „szamański” klimat, którego nie powstydziliby się The Doors i The Cult. Gdyby mistrz David Lynch zamierzał nakręcić następcę serialu „Miasteczko Twin Peaks” spokojnie mógłby sięgnąć po parę kawałków ze „Still Alive”... Trudno znaleźć słabe punkty na tym albumie, jeśli już... może lepiej byłoby, gdyby wszystkie utwory zostały nagrane po angielsku, ale... to naprawdę trochę jak szukanie dziury w całym.

„Letter From Hell”, „War Song”, „Still”, „Dirty”, „Coma” (niemal w całości instrumentalny utwór), „Sad Woman” i akustyczna, sympatyczna balladka „Seven Days” – na mój gust najmocniejsze punkty tego bardzo dobrego wydawnictwa. Więcej takich debiutów na polskiej scenie!

8,5/10

Robert Dłucik
Komentarze