22.11.2019
RECENZJE

• GALLILEOUS - Moonsooon
• ISSUN - Dark Green Glow
• THE PAU - Raj
• THE HOLEUM - Sublime Emptiness
• RONNIE WOOD WITH HIS WILD FIVE - Mad Lad: A Live Tribute to Chuck Berry
• BLACK STONE CHERRY - Black To Blues 2
• RHAPSODY - Dawn of Victory
• FLESHWORLD - The Essence Has Changed But The Detail Remains
• YOGI LANG - A Way Out Of Here
• MYSTHICON - Into the Dark (EP.)
• ALHENA - Breaking the Silence...by Scream
• ADAM JURCZYŃSKI - Beyond the Horizon
• JOE BONAMASSA - Live At the Sydney Opera House
• GHOST - Infestissumam
• NIKKI STRINGFIELD - Harmonies for the Haunted
• MILLENIUM - The Web
• FRONTBACK - Don't Mind the Noise
• VISION DIVINE - When All The Heroes Are Dead
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• QUEENSRYCHE, FIREWIND, DARK SKY CHOIR - Kraków
• BEAST IN BLACK, MYRATH - Wrocław
• SACRED REICH - Kraków
• PROG THE NIGHT V - Łódź
• SOEN - Warszawa
• CLOSTERKELLER - Kraków
• RETROSPECTIVE, STARSABOUT, MAU&SCHNELLA - Piekary śląskie
• STEVE BOLTON, TAKAKARMA - Piekary Śląskie
• INO ROCK FESTIVAL - Inowrocław
• SCORPIONS - Gliwice
• RAMMSTEIN - Chorzów

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• COCHISE - Wojciech Napora
• RUMORE
• SETHEIST - Maksymina Kuzianik
• RUNIKA - Adrianna ''Aminae'' Janusz
• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox
• KASIA SZUBERT
• DREADNOUGHT
• ÖDERBEAST- Maciek Zalasiński

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• NIKKI STRINGFIELD - Harmonies for the Haunted - Review
• FRONTBACK - Don't Mind the Noise - Review
• WARBELL - Plague - Review
• SETHEIST - Maksymina Kuzianik - Interview
• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox - Interview
• POKERFACE - Xen Ritter - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - V » Vanden Plas -2010 - Seraphic Clockwork
Vanden Plas -2010 - Seraphic Clockwork
VP

1. Frequency 6:16
2. Holes In The Sky 5:32
3. Scar Of An Angel 7:28
4. Sound Of Blood 6:50
5. The Final Murder 9:54
6. Quicksilver 8:59
7. Rush Of Silence 9:28
8. On My Way To Jerusalem 12:53
9. Eleyson (bonus track) 5:32

Rok Wydania: 2010
Wydawca: Frontiers Records
http://www.myspace.com/vplas




Długo przyszło nam czekać na nowy album pierwszych progmetalowców Niemiec. Po świetnym albumie Christ 0, zespół zaszył się w swojej rodzimej miejscowości, by co jakiś czas rozpieszczać miejscowych fanów teatralnymi występami pod nazwą własną oraz projektu Abydos.
Gdzieś na przełomie roku zaczęły docierać informacje o przygotowaniach do rejestracji nowej płyty. Okazało się, że i tym razem Andy Kuntz pokazał się jako zmyślny autor - i nowy album zespołu to kolejny koncept. Tym razem opowieść traktuje o podróży w czasie z XVI wiecznego Rzymu do Jerozolimy (rok 33) i starotestamentowej przepowiedni...
Sama historia wydaje się niezwykle ważna dla samych autorów, album jest bowiem bardzo spójny, a utwory w przeciwieństwie do choćby albumu poprzedniego posiadają mniej cech indywidualnych, podporządkowując je jakby dobru albumu jako całości. Łapię się na tym, że pamiętam, czy potrafię zanucić fragmenty z różnych utworów, jednak ciężko mi je przyporządkować do konkretnego kawałka (z nielicznymi wyjątkami - jak choćby typowo singlowy Holes In The Sky). Wrażenie potęguje zazębianie się pewnych tematów czy zwrotów w kolejnych utworach.
Ciekawe jest, że mimo iż album wydaje się bardziej wymagający słucha się go wyśmienicie. Utwory mimo, że nie należą do najkrótszych kipią pomysłami i świetnymi motywami. Mam na myśli zarówno melodie, jak i orkiestracje, solówki gitarowe i klawiszowe. Na uwagę zasługują również soczyste partie instrumentów akustycznych. Może i album nie zaskakuje rytmicznie. Tam gdzie się tego można spodziewać pojawiają się zwolnienia, a tam gdzie potrzeba zespół potrafi przyłożyć do pieca - jednak mało kto chyba spodziewał się po Vanden Plas rewolucji, lecz bardziej stylistycznej kontynuacji. W zasadzie zadowoleni będą zwolennicy obu opcji. Z jednej strony mamy tu poczciwy prog metalowy Vanden Plas z drugiej zespół coraz bardziej teatralny i epicki.
Tak jak w przypadku albumu poprzedniego, wersja specjalna będzie zawierała bonus klimatycznie nieco oderwany od albumu i bardziej przestrzenny.
Natomiast rozczarowuje nieco okładka, która tchnie sztampą, ale przy tak porządnej muzyce, należy ją uznać za drobne potknięcie.

8,5/10

Piotr Spyra
Komentarze