09.12.2019
RECENZJE
JELONEK - Classical Massacre

ARIA - Guest from the Shadow Kingdom

DEZERTER - Undergound Out of Poland

PERIHELLIUM - Prototype

MOTHER OF MILLIONS - Artifacts

TRIBULATION - Down Below

EUROPE - Europe

JAN METUS - Time Will Dissolve Our Shadows

JAN AKKERMAN - Close Beauty

REMEMBRANCE - Fall, Obsidian Night

PETR STEPAN & BRATRSTVO LUNY - Luna nad Iglau

DESTRUCTION - Born to Perish

GALLILEOUS - Moonsooon

ISSUN - Dark Green Glow

THE PAU - Raj

THE HOLEUM - Sublime Emptiness

RONNIE WOOD WITH HIS WILD FIVE - Mad Lad: A Live Tribute to Chuck Berry

BLACK STONE CHERRY - Black To Blues 2

RHAPSODY - Dawn of Victory

FLESHWORLD - The Essence Has Changed But The Detail Remains

YOGI LANG - A Way Out Of Here

MYSTHICON - Into the Dark (EP.)

ALHENA - Breaking the Silence...by Scream

ADAM JURCZYŃSKI - Beyond the Horizon

JOE BONAMASSA - Live At the Sydney Opera House

GHOST - Infestissumam

NIKKI STRINGFIELD - Harmonies for the Haunted

MILLENIUM - The Web

FRONTBACK - Don't Mind the Noise


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - E » Eclipse - 2012 - Bleed & Scream
Eclipse - 2012 - Bleed & Scream
eclipse1. Wake Me Up
2. Bleed And Scream
3. Ain't Dead Yet
4. Battlegrounds
5. A Bitter Taste
6. Falling Down
7. S.O.S
8. Take Back The Fear
9. The Unspoken Heroes
10. About To Break
11. After The End Of The World

Rok wydania 2012
Wydawca: Frontiers Records
http://www.eclipsemania.com/




Eclipse swoim nowym albumem kompletnie nie zaskakuje. Ale to dobrze. Bo zespół od lat porusza się w rejonach hardrockowych, które mi bardzo odpowiadają. To niesamowicie energetyczne kawałki, których entuzjazm udziela się słuchaczowi. Ich znak rozpoznawczy to cholernie chwytne refreny i masa melodii, które potrafią zagościć w głowie na dłużej. Nawet wyczesane solówki czasem schodzą tu na dalszy plan, bowiem instrumentem nr 1 w zespole od dłuższego czasu jest chyba głos Martenssona.
Najlepsze jest to, ze ta formuła się nie nudzi. Sięgam po kolejny ich album - z nadziejami że będzie utrzymany właśnie w takiej stylistyce jak poprzednie. I co z tego że jest przewidywalny jeśli chodzi o konstrukcję? Dobrze od czasu do czasu sięgnąć po zespół, który na siłę nie szuka swojej drogi z albumu na album. Eclipse swoją drogę znalazło - i dzielnie po niej kroczy.

Co ważne utwory nie sa monotonne. Grupa funduje nam huśtawkę nastrojów. Od genialnego otwieracza w postaci "Wake me up", przez kolejny cios - utwór tytułowy, kilka cięższych riffów, a nawet trochę walcowatych patentów i kompletnie nie żenujące fragmenty balladowe, przywodzące na myśl amerykańskich tuzów takich jak Poison czy Cinderella. Właściwie, na płycie nie znajdziemy typowej ballady. Każdy spokojny kawałek się rozwija, zmienia i nabiera tempa oraz charakteru. Zespół potrafi ze spokojnego grania przez pompę niemal orkiestralną przejść w szybsze riffowanie (vide "A bitter Taste").

Jedną z zalet płyty jest coś co w kilku przypadkach wytykałem jako wadę - typowo frontiersowskie brzmienie - co z tego kiedy w tym przypadku pasuje do utworów jak ulał. Niby mamy do czynienia w ultra-melodyjnym graniem, ale właśnie zmiksowanie instrumentów w solidną ścianę nadaje charakteru, który sprawia, że dla mnie Eclipse nie uprawia miałkiego AORu.
W moim odczuciu Eclipse oferuje to co najlepsze w gatunku... A inspiracje czerpie od amerykańskiego hard rocka, po skandynawskich klasyków.
Nowa płyta mimo że nie rewolucyjna w ich dorobku - jest najzwyczajniej w świecie bardzo dobra. Zresztą Eclipse wydaje tak równe albumy, że za każdym razem najnowszy wydaje nam się najlepszy.

8,5/10

Piotr Spyra




Komentarze