30.09.2020
RECENZJE
EXLIBRIS - Shadowrise

THE BLACK NOODLE PROJECT - Code 2.0

KRŮK - Nibykwiaty

SPARKS – A Steady Drip, Drip, Drip

BATUSHKA – Раскол/Raskol

ABEL GANZ - The Life of the Honey Bee and Other Moments of Clarity

STEEL PROPHET - The God Machine

DEEP PURPLE - Whoosh!

BOB DYLAN - Rough And Rowdy Ways

KONTRKULTURA - Wszystko Już Powiedziane

VERBAL DELIRIUM - From The Small Hours Of Weakness

OSTA LOVE - About Time

SBB - Jerzyk

CHAOS OVER COSMOS - The Ultimate Multiverse

HOVERCRAFT - Fall

PIOTR DAMSE - Inside Outside

H-ONE - MMLXIX

ALBION - Albion

COLIN BASS /DANIEL BIRO - Still

MAGNUS KARLSSON'S FREE FALL - We Are The Night

BLACKLIGHT - Follow the Future

WAVE - [Dream]

DEPECHE MODE - Live Spirits Soundtrack

THE MOTH GATHERER - Esoteric Oppression

DIVINE WEEP - The Omega Man

HEART&REST - Shall We Begin?

HANGING GARDEN - Into That Good Night

MYRATH - Live in Carthage

ONE HOUR HELL - Voidwalker

DEACON BLUE - City of Love

RICK MILLER - Belief In The Machine


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - O » Obel, Agnes - 2013 - Aventine
Obel, Agnes - 2013 - Aventine
AO
1. Chord Left
2. Fuel To Fire
3. Dorian
4. Aventine
5. Run Cried The Crawling
6. Tokka
7. The Curse
8. Pass Them By
9. Words Are Dead
10. Fivefold
11. Smoke & Mirrors

Rok wydania: 2013
Wydawca: PIAS Recording
http://www.agnesobel.com/





Agnes Obel a właściwie Agnes Caroline Thaamp Obel pochodzi z Danii. Miłość do muzyki zaszczepiono u niej bardzo wcześnie. W zasadzie dzięki pochodzeniu z muzykalnej rodziny ma ją w genach. Mając 7 lat grała już na gitarze basowej w małym lokalnym zespole muzycznym (ba, udało im się nawet nagrać parę utworów), później założyła zespół Sohio jednak ostatecznie zdecydowała się na karierę solową. Materiał na swoją pierwszą płytę „Philharmonics” nagraną w 2010 roku skomponowała, nagrała i wyprodukowała całkowicie samodzielnie i był to strzał w dziesiątkę. Krążek sprzedał się w ilości 450 tysięcy egzemplarzy i zyskał statut platynowej płyty we Francji i Belgii, złotej płyty w Holandii a w samej Danii pięciokrotnie pokrył się platyną. Dość mocno wywindował tym samym artystce poprzeczkę . Czy nowy album „Aventine” przyniesie podobny sukces? Zobaczymy już wkrótce. Ja tymczasem chciałbym bardzo zachęcić Was do zapoznania się z nim. Tym bardziej, że klimat płyty idealnie wpasowuje się w czas zadumy, i nostalgii w jaki popadamy jesienią.

„Aventine” to znowu w większości dzieło samej Agnes, przez nią skomponowany, zaaranżowany, zagrany na pianinie i zaśpiewany. Tym razem wsparli ją na wiolonczeli Anne Muller, na skrzypcach i altówce Mika Posen (Timber Timbre) oraz na gitarze Robert Kondorosi (Budzillus). Jest wydawnictwem doskonałym w każdym calu. Począwszy od szaty graficznej na realizacji skończywszy. Odsłuch powala. Mimo minimalistycznego składu muzyków przy jej nagraniu płyta stwarza wrażenie bardzo „pełnej” i przestrzennej. Słuchając jej mamy wrażenie, że siedzimy w studiu tuż obok muzyków w trakcie jej nagrywania. Pomógł w tym pewien mały, rzadko stosowany patent. Mikrofony użyte w trakcie jej nagrywania umieszczono tak blisko instrumentów jak tylko było to możliwe. I dało to kapitalny efekt końcowy.

Co do samej muzyki to „Aventine” to przepiękna jesienna opowieść. Cudowny 11 składnikowy (tyle jest utworów) balsam i panaceum na stres, nerwy i codzienny „wyścig szczurów” w jakim wszyscy chcąc nie chcąc bierzemy udział. Delikatne, klasyczne momentami brzmienie pianina, lekko podszyta folkiem sekcja smyczkowa i do tego ten subtelny wokal Agnes. Nic dodać nić ująć. Choć mogłoby się wydawać że taka swoista asceza instrumentów może nudzić ale nic z tych rzeczy. Nostalgia jak najbardziej. Ale nie znużenie. Ta muzyka mimo że tak obdarta ze studyjnych „bajerów” broni się sama w sobie.

9/10

Irek Dudziński

Komentarze