23.01.2020
RECENZJE
BLIND GUARDIAN TWILIGHT ORCHESTRA - Legacy Of The Dark Lands

CAREN COLTRANE CRUSADE - Potwór

NO SEASON - Highwires

MULK - I

APOCALYPTICA - Cell-0

MANIFEST - ...and For This We Should Be Damned?

HATEFUL FIVE - Winny

GOLDEN EARRING – Live

SLIPKNOT - We Are Not Your Kind

THE BROKEN BRIDGES - Endless Road

SLIPKNOT - .5: The Gray Chapter

BABYMETAL - Metal Galaxy

CRAYON PHASE - Two Hundred Pages

CROBOT - Motherbrain

TWILIGHT FORCE - Dawn Of The Dragonstar

ŁUKASZ DRAPAŁA & CHEVY - Potwory

THE RYSZARD KRAMARSKI PROJECT - Mr. Scrooge

SCYLLA - Apex + Beneath

MARCIN PAJAK - Other Side

V/A - Tribute to ACID DRINKERS - Ladies And Gentlemen On Acid

HOVERCRAFT - Full of Eels

NO MORE JOKES - A Ludzie Się Patrzą...

DAN McCAFFERTY – Last Testament

RPWL - Live From Outer Space

SUPERSONIC BLUES MACHINE - Road Chronicles: Live!

ASTRAL DOORS - Worship or Die

JELONEK - Classical Massacre

ARIA - Guest from the Shadow Kingdom

DEZERTER - Undergound Out of Poland

PERIHELLIUM - Prototype


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - A » Acid Drinkers - 2014 - 25 Cents For A Riff
Acid Drinkers - 2014 - 25 Cents For A Riff
acid drinkers1. 25 Cents For A Riff
2. Me
3. God Hampered His Life
4. Don't Drink Evil Things
5. Chewed Alive
6. Not By Its Cover
7. Demise
8. Riot In Eden
9. The Noose
10. Madman's Joint
11. Enjoy Your Death
12. My Soul's Among The Lions

Rok wydania: 2014
Wydawca: Mystic Production
http://www.acid-drinkers.com/




Według przedpremierowych zapowiedzi, „25 Cents For A Riff” miał być wielkim powrotem Kwasożłopów do klasyki. Atmosferę odpowiednio podsyciły; barwna okładka autorstwa Jerzego Kurczaka, którego charakterystyczne prace zdobią dwa pierwsze wydawnictwa Acidów, występ z Litzą czy też wykonanie kultowego „Are You A Rebel?” na żywo. Po takich znakach serce niejednego fana wczesnych dokonań Poznaniaków z całą pewnością zabiło szybciej... Tym niemniej w historii muzyki podobne deklaracje najczęściej kończyły się fiaskiem; kontynuacje kultowych płyt nie dorównywały pierwowzorom itd. Jak wobec tego wypada Acid Drinkers?

Z bólem serca muszę stwierdzić, że i w tym przypadku nie ma odstępstwa od przykrej reguły. Mocne deklaracje reklamowe tylko po części znalazły swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Mianowicie Poznaniacy tym razem faktycznie postawili na klasykę, ale nie swoją. Jeżeli ktoś oczekiwał powtórki z rozrywki w postaci nawiązań wobec wybornych „Are You A Rebel?”, „Dirty Money, Dirty Tricks” ten nie będzie pocieszony tym, co znajdzie na „25 Cents For A Riff”. Nie uświadczymy szybkich thrashowych riffów, zwariowanych pomysłów suto zakrapianych kwasowym humorem. Klasyka tego wydawnictwa polega na dość szerokim zastosowaniu pomysłów znamiennych dla klasyki rock – metalowej sprzed kilkudziesięciu lat, ale też nie do końca. Drinkersi nie zrezygnowali całkowicie z nowoczesności i w sumie po jaką cholerę mieli by to robić skro tak dobrze im to wychodziło. Tak czy inaczej następca „La Part Du Diable” jawi się mało zadziornie, a energii nań mniej aniżeli na dwóch ostatnich płytach, o dwóch pierwszych albumach nie wspominając. Na próżno szukać tu typowych acidowych petard pokroju choćby „The Trick” czy zabójczego „The Joker”. W pewnym sensie nowym kompozycjom brakuje energii, metalowego pierdolnięcia, jakby z chłopaków uszło życie. Właśnie tego najbardziej brakuje na „25 Cents For A Riff” i co z tego, że słychać klasyczne wzorce (Ozzy Osbourne, Motörhead, Led Zeppelin, Saxon) jak brakuje charakterystycznego kwasożłopowego ognia, którego tym razem jak na lekarstwo. Poza „God Hampered His Life” i motörheadowym „Enjoy Your Death” próżno tu szukać thrasowego łojenia. Zamiast tego dostajemy dłużący się zestaw – w większości utrzymanych w średnim tempie – melodyjnych kompozycji o pro rockowym zacięciu, czego najlepszym przykładem jest singlowy „Don't Drink Evil Things”.

Jeżeli chodzi o kwestię realizacji, w tej materii wydawnictwo prezentuje się jak najbardziej profesjonalnie, okazale – jakby mogło być inaczej? Innym atutem „25 Cents For a Riff” są jak zwykle fachowo – solidne bębny „Ślimaka” (również słyszymy go jako wokalistę przy okazji grunge’owego „Madman's Joint”) – jego gra, styl są niczym solidny dopalacz. Takiej podpory rytmicznej wielu może jedynie pozazdrościć. Pewne zastrzeżenia budzą natomiast gitary, szczególnie ich partie solowe – przy tradycyjnym graniu solówka powinna gonić solówkę, a tu nic niczego nie goni i trochę mnie to dziwi. Cóż jeszcze mógłbym dodać? Tylko tyle, że nie mogę znaleźć na tym wydawnictwie punktu zaczepnego, słucham, słucham i nic.

Osobiście oczekiwałem czegoś zupełnie innego – sentymentalnie łudziłem się na kontynuację klimatu dwóch pierwszych płyt, szczególnie po wiadomych hasłach reklamowych. W zamian dostałem za to zestaw zachowawczych numerów utrzymanych w klasyczno rock – metalowych klimatach. Po kilkunastu odsłuchach wciąż nie mogę się wgryźć w premierowy materiał, nie mówiąc już o jego przyswojeniu, zaakceptowaniu. Mimo całej sympatii dla bogatej twórczości kultowego Acid Drinkers, „25 Cents For A Riff” prezentuje się tylko przeciętnie. Za mało klasyki w klasyce – oczekiwałem więcej siarki, ognia i szaleństwa! Jeżeli tak ma wyglądać nowa/stara droga zespołu to chciałbym by Titus z kolegami powrócili do grania w stylu „Verses Of Steel” oraz równie udanego „La Part Du Diable” – w tym była moc i naturalna energia. „Nowa” jakość tego po prostu nie ma i nie mogę tego odżałować...

PS. Może, kiedy Titus zakończy telewizyjne wojaże, a w tym wędrówki po różnych gatunkach muzycznych, panowie znów dołożą do pieca – tego życzę nie tylko sobie, ale reszcie tych, którzy oczekiwali Acid w ich klasycznym stylu!

7/10

Marcin Magiera
Komentarze