14.10.2019
RECENZJE

• METALLICA - S&M2
• TIDES FROM NEBULA - From Voodoo To Zen
• RACHID TAHA - Je Suis Africain
• PIDŻAMA PORNO - Sprzedawca Jutra
• WALKYRYA - The Invisible Guest
• PROAGE - MPD
• ENIO NICOLINI AND THE OTRON - Cyberstorm
• LOST IN THOUGHT - Opus Arise
• BETH HART - War in My Mind
• ALLUSINLOVE - It's Okay to Talk
• HEART ATTACK - 4 Live
• GAMMA RAY - Majestic
• THE HU - Gereg
• RETROSPECTIVE - Latent Avidity
• PATTERN-SEEKING ANIMALS - Pattern-Seeking Animals
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• CLOSTERKELLER - Kraków
• RETROSPECTIVE, STARSABOUT, MAU&SCHNELLA - Piekary śląskie
• STEVE BOLTON, TAKAKARMA - Piekary Śląskie
• INO ROCK FESTIVAL - Inowrocław
• SCORPIONS - Gliwice
• RAMMSTEIN - Chorzów
• PROG IN PARK - Warszawa
• BON JOVI - Warszawa
• MARK KNOPFLER - Kraków
• MYSTIC FESTIVAL (dzień 2) - Kraków
• MYSTIC FESTIVAL (dzień 1) - Kraków

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• SETHEIST - Maksymina Kuzianik
• RUNIKA - Adrianna ''Aminae'' Janusz
• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox
• KASIA SZUBERT
• DREADNOUGHT
• ÖDERBEAST- Maciek Zalasiński
• RPWL
• BLACK RIVER - Piotr Wtulich

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• SETHEIST - Maksymina Kuzianik - Interview
• THE IRON MAIDENS - Nikki Stringfield, Wanda Ortiz, Courtney Cox - Interview
• POKERFACE - Xen Ritter - Interview
• ALEX SKOLNICK - Interview
• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - K » Komety - 2016 - Bal nadziei
Komety - 2016 - Bal nadziei

KOMETY - Bal nadziei


Komety - Bal nadziei

1. Duża nieostrożność
2. Za chwilę się uduszę
3. Niebezpieczny mózg
4. Namiętność kochanków
5. Hotel Artemis
6. Jutro
7. Krzywe nogi
8. Mogłem być tobą
9. Nie mogę przestać o tobie myśleć
10. Prywatne piekło
11. Bal nadziei
12. W dżinsach i w swetrze
13. Bezsenne noce
14. Dla ciebie nie istnieję
15. Ona i niestety on
16. Spotkajmy się pod koniec sierpnia
17. Kieszonkowiec Darek

Rok wydania: 2016
Wydawca: Thin Man Records
http://www.komety.com/





Ostatnie dwa albumy studyjne Komet, „Luminal” oraz „Paso Fino”, zaskoczyły pewnie niejedną osobę. Od zawsze zespół kojarzony był wyłącznie z punkiem i rockabilly, z muzyką surową, minimalistyczną, ale trafiającą prosto w punkt. Na wspomnianych płytach Lesław, lider grupy, poszukiwał nowej drogi, eksperymentował. Wyróżniały się one na tle poprzednich krążków bogactwem aranżacyjnym i muzycznym zróżnicowaniem. Oczywiście nadal było wiadomo, z kim zacz, jednakże zmiany były słyszalne. Postanowiono więc ten etap działalności podsumować płytą koncertową „Bal Nadziei”.

Ktoś mógłby pomyśleć, że nowe utwory na żywo będą wykonywane w skali 1:1, bez żadnych zmian. Nic bardziej mylnego. Zamiast wszelakich ozdobników, trąbek, organów czy smyczków, stawiają na punkrockową prostotę. Wydaje się więc, że to logiczna kontynuacja „Złota Azteków” z 2009 roku, poprzedniej koncertówki, którą również cechował czad i energia bijąca z głośników. Jest tylko gitara, bas i bębny oraz oczywiście charakterystyczny głos Lesława, nie dający się pomylić z żadnym innym.

17 utworów, niecałe 50 minut muzyki – same te liczby dają dobre wyobrażenie, jak zespół podchodzi do występów live. Ma być konkretnie, bez zbędnych dłużyzn, a piosenki powinny bronić się same. I w rzeczywistości tak jest. Pod względem repertuaru postawili na bogatą reprezentację płyt „Luminal” i „Paso Dino”, nie zapomnieli jednak o swoich największych przebojach („Bezsenne noce”, „W dżinsach i w swetrze”, „Krzywe nogi”), sięgnęli również do czasów Partii („Kieszonkowiec Darek”), nie zabrakło ciekawostek („Za chwilę się uduszę” z fajnym, wyrazistym riffem, które nigdy nie ukazało się na żadnym oficjalnym wydawnictwie). Co ważne materiał nie pokrywa się zbytnio ze „Złotem Azteków” i podobnie jak tamto wydawnictwo, „Bal Nadziei” nie jest zapisem jednego występu. Po przesłuchaniu byłem lekko zaskoczony, że utwory pochodzą z różnych koncertów, bo całość brzmi bardzo spójnie. Można tylko bić brawa realizatorom.

Komety w wersji studyjnej i koncertowej to dwa odrębne światy. W obu przypadkach jednak nie zawodzą. A to przecież najważniejsze!

7/10

Szymon Bijak
Komentarze