16.06.2019
RECENZJE

• SYMPHONY OF SYMBOLS - Historiocriticism
• KAT - Without Looking Back
• XIII STOLETĺ - Frankenstein
• CRYPT SERMON - Out of the Garden
• DUFF McKAGAN - Tenderness
• LION SHEPHERD - III
• COMA - Sen o 7 Szklankach
• KISS - Destroyer
• NIGHTWISH - Wishmaster
• OMEGA - 10000 Lepes
• LOONYPARK - Deep Space Eight
• DEATH ANGEL - Humanicide
• INNER RIVAL - Inner Rival
• SINNER - Crush & Burn
• ABSTRACT RAPTURE - Hollow Motion
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• SLAYER, BEHEMOTH - Gliwice
• ARCH ENEMY, DEATH ANGEL - Wrocław
• CRADLE OF FILTH, ACOD - Warszawa
• GALLILEOUS, DEVIL IN THE NAME - Piekary Śląskie
• LENNY KRAVITZ - Łódź
• DUSTIN ARBUCKLE - Chorzów
• SBB - Chorzów
• THE IRON MAIDENS - Kraków
• BATTLE BEAST, ARION - Poznań
• RPWL - Piekary Śląskie

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• ÖDERBEAST- Maciek Zalasiński
• RPWL
• BLACK RIVER - Piotr Wtulich
• THE BLACK WATER PANIC PROJECT
• MARTY FRIEDMAN
• POKERFACE - Xen Ritter
• KAT & ROMAN KOSTRZEWSKI - Jacek Hiro
• LORIEN - Inga Habiba

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• POKERFACE - Xen Ritter - Interview
• ALEX SKOLNICK - Interview
• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview

more articles

POLECAMY

Nawigacja
Artykuły » Artykuły/Felietony » OSOBISTE WSPOMNIENIE O WIELKIM JOHNIE
OSOBISTE WSPOMNIENIE O WIELKIM JOHNIE

OSOBISTE WSPOMNIENIE O WIELKIM JOHNIE




Właśnie dowiedziałem się, że w wieku niespełna 68 lat zmarł jeden z moich muzycznych ulubieńców – John Wetton. Nie ukrywam - ścisnęło mi się serce, a w oku zakręciła się łezka...

WettonCzłowiek w ciągu swojego życia spotyka się z wieloma artystami, chodzi na koncerty, słucha różnorodnej muzyki, ale tylko o niewielu z nich może powiedzieć, że są jego idolami, wręcz muzycznymi guru.. O Johnie Wettonie pierwszy raz usłyszałem w szkole średniej, w późnych latach siedemdziesiątych. Mój kolega ze szkolnej ławki zasłuchiwał się w zespole UNITED KINGDOM, w którym śpiewał i grał na basie angielski muzyk. Wówczas muzyka tej kapeli wydawała mi się bardzo trudna i nowatorska, ale głos wokalisty od razu wpadł mi w ucho bo był oryginalny, bardzo ciepły i sympatyczny. Na początku lat osiemdziesiątych narodził się zespół określany w mediach super grupą – ASIA. Jakie było moje zdziwienie, gdy usłyszałem, że wokalistą jej jest znany mi sprzed kilku lat z progresywnej twórczości Wetton! Oczywiście zostałem wielkim fanem tego zespołu, kupowałem ich wszystkie płyty i znałem na pamięć każdy utwór. Będąc na studiach sięgnąłem do twórczości bardzo popularnego wtedy zespołu King Crimson i znów bardzo się zdziwiłem, bo członkiem tej awangardowej na owe czasy kapeli był nie kto inny jak Wetton! Nagrał on z tym zespołem 3 genialne płyty w latach 1972-1974 – by odejść w kolejnym, roku do następnego mega popularnego bandu w tamtych czasach – URIAH HEEP. Jeśli dodam, że ten świetny basista miał także swoje muzyczne epizody w takich zespołach jak FAMILY /1971-72/, WISHBONE ASH /1980-81/ oraz współpracował z takimi tuzami muzyki rockowej jak Brian Eno, Phil Manzanera, Brian Ferry, Larry Norman czy Peter Banks – to wyłoni się obraz wielkiego muzyka, który odcisnął swoje piętno na naprawdę wielkim kawałku rocka lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Pod koniec lat 80-tych basista założył własny zespół z którym nagrał cztery bardzo udane płyty i wydał mnóstwo koncertówek. W roku 2006 wraz ze swoim przyjacielem Geoffem Downsem reaktywował w starym składzie/z gitarzystą Steve Howe i pałkarzem Carlem Palmerem/ lubiany na całym świecie zespół ASIA.

Właśnie po koncercie Asii w londyńskim Shepherd's Bush Empire, w grudniu 2006 miałem okazję po raz pierwszy spotkać Johna, uścisnąć mu dłoń i zamienić kilka słów podczas podpisywania płyt. Pamiętam, że uśmiał się wtedy szczerze, bo większość fanów podpisywała dopiero co wytłoczone CD z tego koncertu, a ja podsunąłem Johnowi niemal całą dyskografię zespołu oraz dodatkowo okładki płyt UK i KING CRIMSON. John zapytał skąd jestem, a słysząc, że z Polski odpowiedział: To ładny kraj!

Ostatni raz widziałem Johna na pożegnalnym, warszawskim koncercie grupy UK w lutym 2015 roku. Po dziesięciu latach bardzo się zmienił. Mocno utył, a jego głos , którym zachwyca się tylu fanów na całym świecie – nie brzmiał już tak głęboko i zdecydowanie jak we wcześniejszych latach. Sprawiał wrażenie człowieka zmęczonego i schorowanego. Niestety to się potwierdziło, bo miał kłopoty z sercem /przebył ciężką operację/, a w ostatnich miesiącach zmagał się z chorobą nowotworową. Gdy 11 stycznia br. odwołał oficjalnie swoje występy na wiosennych koncertach w USA, tłumacząc, że nie jest w stanie znieść tak długich podróży lotniczych – wiedziałem że z jego zdrowiem jest nie dobrze, ale nie przypuszczałem, że jego życie zgaśnie tak szybko...

Większość fanów ceni Johna Wettona za jego niesamowity i bardzo oryginalny głos, ale tylko niektórzy doceniają , że był genialnym basistą. Grał z ogromnym temperamentem i dużą swobodą. Potrafił grać wirtuozerskie kawałki progresywne i popowe ballady. Dodatkowo był niezwykle uzdolnionym kompozytorem i autorem tekstów. Większość najlepszych kawałków grupy Asia czy duetu ICON /z Geoffem Downsem/ - wyszła właśnie spod jego ręki! John grał także całkiem dobrze na gitarze oraz – nie każdy o tym wie – na klawiszach. Jak mówi jego żona Lisa – muzyka grała mu w duszy przez cały czas, bo na każdym kroku pogwizdywał sobie czy to jadąc autem na zakupy, czy na meczu piłkarskim/był wielkim fanem futbolu/ czy odpoczywając w domu przy kominku.

Uwielbiał filmy komediowe, choć sam nie był jakimś żartownisiem czy kawalarzem. Wręcz przeciwnie – wielu przyjaciół wspomina go jako choleryka i człowieka o bardzo zmiennych nastrojach. Lubił bardzo literaturę angielską – stad może łatwość pisania tekstów do piosenek. Co ciekawe – bardzo lubił też muzykę kościelną – o czym wiedziało tylko niewielu jego przyjaciół.

Na pewno nie był człowiekiem krystalicznym. W latach osiemdziesiątych długo zmagał się z chorobą alkoholową, co było jedną z przyczyn jego odejścia z grupy Asia. Godzinami mógł oglądać mecze ligi angielskiej i jego ukochanej drużyny z Bournemouth. Podobno w młodości chciał zostać piłkarzem, ale Bogu dzięki - wybrał scenę muzyczną, na której przez ponad 40 lat tworzył i cieszył swym kunsztem miliony fanów na całym świecie.

John mam nadzieję, że pogwizdujesz sobie teraz w niebie jeden z Twoich ulubionych kawałków King Crimson czy Asii i trzymasz kciuki za wiosenne tournee swojego ukochanego zespołu. Wprawdzie na basie zastąpi Cię tam twój przyjaciel Billy Sherwood, ale w naszych sercach nikt Cię nie zastąpi...

Andrzej „Gandalf” Baczyński
Komentarze