23.06.2017
RECENZJE

• LION SHEPHERD - Heat
• RSC - 砰cie to teatr
• EVENLINE - In Tenebris
• STEVE HUGHES - Once We Were - Part Two
• ICED EARTH - Something Wicked This Way Comes
• MR. BIG - ...The Stories We Could Tell
• ROGER WATERS - Is this the life we really want?
• ANNIHILATOR - Schizo Deluxe
• ABLAZE MY SORROW - Black
• GALLILEOUS - Stereotrip
• PERSEFONE - Aathma
• ANNIHILATOR - Never, Neverland
• TESTAMENT - Dark Roots of Earth
• THESIS - P這 EP3
• NEXT STEP - Legacy
• DIANA RISING - Stars Can't Shine Without Darkness
• TOMMY VITALY - Indivisible
• POX - POX
WYWIADY
wywiad

• PROCOL HARUM - Gary Brooker
• SNAKEBITE
• BLAZE BAYLEY
• DEMON JESTER
• IRON MASK - Dushan Petrossi
• BURNING POINT - Pete Ahonen
• NOCNY KOCHANEK - Ojciec Arkadiusz

wi璚ej wywiad闚

RELACJE Z KONCERT紟
relacja

• RIVERSIDE, LION SHEPHERD, SLTEOTW - Katowice
• BLAZE BAYLEY - Tychy
• VOTUM, ART OF ILLUSION - Chorz闚
• THE NEAL MORSE BAND - Warszawa
• THE BREW - Piekary 奸.
• PROGROCKFEST 2017 - Legionowo
• SIENA ROOT, BRAIN CONNECT - Chorz闚
• CETI - 鏚
• DISPERSE, RETROSPECTIVE, AYDEN - Piekary 奸.
• DEVIN TOWNSEND PROJECT, BETWEEN THE BURIED AND ME, LEPROUS - Krak闚
• HAMMERFALL, GLORYHAMMER, LANCER - Warszawa

wi璚ej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview
• GUNSEN - The Adventure Of The Devil's Note - Review

more articles


Nawigacja
Artyku造 » Recenzje - N » NEXT STEP - 2017 - Legacy
NEXT STEP - 2017 - Legacy

NEXT STEP - Legacy


next step - legacy

1. Wounds become scars
2. End of falling
3. Echoes of a life
4. Nature calls
5. Price we pay
6. Follow
7. Legacy
8. Humans
9. Whatever may come
10. Faith collapsing
11. Eternal (Bonus)

Rok Wydania: 2017
Wydawca: Rockestatal Records
http://www.facebook.com/nextstep.rock




W璠ruj帷 po 鈍iecie cz瘰to staram si pozna nie tylko histori danego kraju, ale przede wszystkim jego kultur i oczywi軼ie muzyk. Z racji tego, 瞠 w moim muzycznym sercu du穎 miejsca zajmuje muzyka rockowa i metalowa, cz瘰to sk豉niam si ku artystom tego w豉郾ie gatunku. I tak na przyk豉d muzyczne skarby Hiszpanii to dla mnie przede wszystkim legendarne Mago de Oz, nie mniej legendarna Medina Azahara, Avalanch, czy Tierra Santa. D逝go zastanawia貫m si, jaki b璠zie nast瘼ny krok w poznawaniu iberyjskiego metalu, a wpad豉 mi w r璚e p造ta pochodz帷ego z Madrytu zespo逝 Next Step.

Jest to do嗆 m這da grupa – muzycy (za mikrofonem i na gitarze Guillermo Garcia, na drugiej gitarze Irene Genova, na gitarze basowej Jesus Hernando, a za perkusj Diego Solana) mieli po 14 lat, kiedy postanowili zawojowa hiszpa雟k scen metalow i od 2008 roku zacz瘭i tworzy podwaliny tego, co dzi istnieje jako Next Step, inspiruj帷 si przy tym takimi kapelami, jak Metallica czy Green Day. W pierwszych latach dzia豉lno軼i uda這 im si wyda EPk oraz kilka singli, natomiast w tym roku wypu軼ili debiutancki album, zatytu這wany „Legacy”. Marz o podbiciu nie tylko Hiszpanii, ale i ca貫j Europy. Co wi璚 maj do zaoferowania?

Album otwiera utw鏎 „Wounds become scars". Rozpoczyna go fajny, rozp璠zaj帷y riff. To melodyjny kawa貫k, okraszony r闚nie growlem/krzykiem w refrenie. Ca這嗆 dobrze zagrana, z do嗆 niez陰 sol闚k. Numer dwa to „End of falling”, rozpoczynaj帷y si ci篹kim i szybkim riffem, przypominaj帷ym „Fuel” Metalliki. Niestety, u篡cie growlu jest tutaj niezbyt trafionym pomys貫m: zabija to fajn melodyjno嗆 refrenu, 酥iewanego zwyk造m wokalem. Ca這嗆 pr鏏uje ratowa zmy郵na sol闚ka, jednak nadu篡cie growlu sprawia, 瞠 z czasem numer staje si m璚z帷y.

Pora wi璚 przej嗆 do tr鎩ki. A jest ni „Echoes of a life". Wgniataj帷a gitara daje zna, 瞠 mo瞠 by dobrze. Szkoda tylko, 瞠 w zwrotce wokalista nie zakr璚i 酥iewem i nie pokusi si o jaki fajny, pasuj帷y tu orientalny motyw. Ale i tak nie jest 幢e – pojawia si na przyk豉d sol闚ka z dobr gr perkusji. Kawa貫k znacznie lepszy od dw鏂h poprzednich.

Czwart propozycj madrytczyk闚 jest „Nature calls". W rytmie co jakby walczyk, a gitarka brzmi jak wyj皻a z ballad grupy Hey. Jednak mimo wszystko odnosi si wra瞠nie, 瞠 grupa ka盥y kawa貫k gra tak samo, wed逝g tych samych schemat闚. Bo na przyk豉d tutaj z za這瞠nia mia豉 by ballada, a dostajemy zn闚 taki sam utw鏎, jak poprzednie. Nie wr騜y to dobrze.

„Price we pay" rozpoczyna si klimatycznie. Szum i trzaski p造ty analogowej. Delikatna gitara i fajne klawisze. Wreszcie fajny 酥iew lidera. Z czasem do陰czaj gitary i robi si ci篹ko. Wszystko tak, jak by powinno. To ten numer powinien otwiera p造t. Ale, do cholery, czemu zn闚 fajn kompozycj psuje ten growl, kt鏎y jest taki sam, jak ze dwa numery wcze郾iej? Jakby si uparli zepsu dobrze zapowiadaj帷y si numer. I niestety z fajnego pocz徠ku ju niewiele zostaje. Zostaje za to p造tko嗆, jak grupa prezentuje w豉軼iwie od samego pocz徠ku. Nawet powr鏒 do motywu wyj軼iowego niewiele pomaga. Pojawia si za to niby „p豉czliwa" i niez豉 sol闚ka, ale niesmak niestety pozostaje. Szkoda.

Sz鏀ty numer ma tytu „Follow". Po豉many riff na pocz徠ku i niespokojna gitara skacz帷a po kana豉ch. Zn闚 szkoda, 瞠 wokalista nie pobawi si melodyjno軼i zwrotki, kt鏎a a si prosi o jakie ozdobniki. Dobrze wychodzi mu za to fajne przeci庵anie nut w refrenie, co daje interesuj帷y efekt spowalniaj帷y ca造 numer, mimo, 瞠 zesp馧 nie gra wcale wolno. Pojawiaj si r闚nie ch鏎alne za酥iewy, dzi瘯i czemu ten kawa貫k to zdecydowanie najciekawsza kompozycja na p造cie.

Tytu這wy „Legacy" otwiera gitara akustyczna i lekka rozmydlona gitara. Nast瘼nie zesp馧 przyspiesza, niwecz帷 nadziej s逝chacza na jak捷 stylow hiszpa雟k ballad. Niestety najwyra幡iej „dziedzictwo” to dla Next Step tylko slogan, bo w zamian otrzymujemy pretensjonaln piosenk w stylu lat 90. w manierze Red Hot Chili Peppers. Poza tym kawa貫k si niczym szczeg鏊nym nie wyr騜nia – a dziwne, 瞠 da on tytu p造cie.

Kolejny to „Humans", kt鏎y otwieraj ci篹kie riffy gitar i mieszany wokal (na przemian zwyk造 酥iew i growl), co wed逝g mnie 鈍iadczy o tym, 瞠 wokalista nie mia zupe軟ie pomys逝 na zagospodarowanie swojej dzia趾i. Sama piosenka zn闚 podobna do pozosta造ch, jednak z t r騜nic, 瞠 kapela wreszcie gra szybciej, a do g這su chyba po raz pierwszy dochodzi dobra praca sekcji rytmicznej. I nic ponadto.

„Whatever may come" to ponowny chwyt za gitar akustyczn. No, mo瞠 teraz wyjdzie im jaka ballada. Robi si klimatycznie. Tylko czemu wokalista nie mo瞠 chocia na chwil porzuci tej dziwnej maniery? Raz ju da przyk豉d fajnego 酥iewu, ale wygl康a, 瞠 to by tylko wyj徠ek potwierdzaj帷y regu喚. Na nic to, 瞠 jest tzw. slide na gitarze i 瞠 鈍ietnie s造cha bas, skoro wokalista zdaje si zamienia w Anthony’ego Kiedisa. Mo瞠 przed wej軼iem do studia powinien jednak zje嗆 batonik, wype軟iony karmelem i orzeszkami? Skutek jest taki, 瞠 to, co zapowiada這 si na ciekaw ballad, zn闚 jest zepsute.

Przedostatni to „Faith collapsing". Fajne b瑿ny zn闚 daj nadziej na co wi璚ej. Numer z wolna si rozp璠za i staje si naprawd ciekawy. Najlepiej wypada refren i 鈍ietna gra basu. Szkoda, 瞠 to zaledwie drugi numer, kt鏎y wpada w ucho i zostaje w g這wie na troch d逝瞠j, ni pozosta貫. I chocia pr鏏uje go zn闚 popsu niepotrzebny growl, to ca這嗆 rekompensuje jego druga cz窷, w kt鏎ej s造cha 鈍ietn gr gitar.

Jako bonus dodano „Eternal”, kt鏎y stylem i kompozycj nie ust瘼uje wcze郾iejszym kawa趾om – jest r闚nie s豉by i wt鏎ny.

S豉ba to p造ta. Je郵i muzycy marz o czym wi璚ej, ni tylko pr鏏y, to przede wszystkim musz nauczy si komponowa piosenki. I to najlepiej tak, 瞠by r騜ni造 si od siebie. Musz te zadba o w豉sny styl i odr騜ni „inspiracj” od „kopiowania”. Dobrze by這by te zainwestowa w sprz皻, 瞠by zrozumie, 瞠 instrumenty i wzmacniacze s w muzyce r闚nie wa積e, jak cz這wiek, kt鏎y na nich gra. Same dobre ch璚i dzi niestety nie wystarcz.

3/10

Mariusz Fabin
Komentarze