21.07.2017
RECENZJE

• NOTHGARD - The Sinner's Sake
• STILLBORN SLAVE - 7 Ways To Die
• SCRITIKALL - Draft
• ADAGIO - LIFE
• TEKNO - Basstards
• QUEEN - The Game
• SYLVAN - Posthumous Silence
• NASTY CRUE - Riots in Heaven
• NAD SYLVAN - The Bride Said No
• OKTOR - Another Dimension of Pain
• I WAS BORN TWICE - Risen
• STATUS QUO - The Last Night of The Electrics
• PAIN OF SALVATION - Road Salt Two
• EUROPE - Wings of Tomorrow
• ORDEN OGAN - Gunmen
• SINSAENUM - Echoes Of The Tortured
• GRZEGORZ KAPOŁKA TRIO - 5th Avenue Blues
• KEE MARCELLO - Scaling Up
• DEMOTIONAL - Discovery
• GUNS N' ROSES - Use Your Illusion I / II
WYWIADY
wywiad

• LoTH - Maciej Sołtys
• PROCOL HARUM - Gary Brooker
• SNAKEBITE
• BLAZE BAYLEY
• DEMON JESTER
• IRON MASK - Dushan Petrossi
• BURNING POINT - Pete Ahonen

więcej wywiadów

RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• RIVERSIDE, LION SHEPHERD, SLTEOTW - Katowice
• BLAZE BAYLEY - Tychy
• VOTUM, ART OF ILLUSION - Chorzów
• THE NEAL MORSE BAND - Warszawa
• THE BREW - Piekary Śl.
• PROGROCKFEST 2017 - Legionowo
• SIENA ROOT, BRAIN CONNECT - Chorzów
• CETI - Łódź
• DISPERSE, RETROSPECTIVE, AYDEN - Piekary Śl.
• DEVIN TOWNSEND PROJECT, BETWEEN THE BURIED AND ME, LEPROUS - Kraków
• HAMMERFALL, GLORYHAMMER, LANCER - Warszawa

więcej relacji

ARTICLES IN ENGLISH

• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview
• GUNSEN - The Adventure Of The Devil's Note - Review

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - S » SYLVAN, NAD - 2017 - The Bride Said No
SYLVAN, NAD - 2017 - The Bride Said No

NAD SYLVAN - The Bride Said No


NAD SYLVAN

1. Bridesmaids (1:17)
2. The Quartermaster (5:38)
3. When The Music Dies (7:00)
4. The White Crown (6:15)
5. What Have You Done (8:29)
6. Crime Of Passion (5:59)
7. A French Kiss In An Italian Cafe (5:58)
8. The Bride Said No (12:26)

Rok produkcji: 2017
Wydawca: InsideOut
http://www.insideoutmusic.com/







Ten szwedzki wokalista i muzyk, znany chociażby z grupy Unifaun, projektu Agents of Mercy, a także ze współpracy, jako wokalista ze Stevem Hackettem, w 2015 roku nakładem Inside Out wydał piękny, koncepcyjny album „Courting The Widow". Była to wampiryczna opowieść osadzona w atmosferze XVII wieku (recenzja: TUTAJ). Po dwóch latach artysta powraca ze swoim nowym dziełem „The Bride Said No”. Album, kontynuuje fascynującą fabułę, ubierając ją, w równie urzekającą paletę dźwięków. Na muzyczną jakość (podobnie jak poprzednio), duży wpływ miało grono znamienitych gości: Sheona Urquhart (saksofon), Steve Hackett, Guthrie Govan, Roine Stolt (gitary), Tony Levin (Chapman stick, bas), Jonas Reingold (bas), Nick D'Virgilio, Doane Perry (perkusja), Anders Wollbeck (klawisze). Wokalnie Nada Sylvana, wsparły w kilku fragmentach panie: Tania Doko, Jade Ell i Sheona Urquhart.

Artysta ten chociażby dzięki barwie swego głosu, ale również z racji muzycznych upodobań, nie ucieknie już raczej od skojarzeń z grupą Genesis i chyba mu to nie przeszkadza. Tworząc swoją nową, dźwiękową sztukę, nie próbuje nic na siłę zmieniać. Mimo wszystko poprzedni album osadzony był bardziej w genesisowym klimacie lat siedemdziesiątych, ten brzmi natomiast bardziej nowocześnie. Fragmentami, muzycznie bliżej mu do późniejszych dokonań Genesis, czy solowych dzieł Phila Collinsa (ale tylko w fragmentach). Wszystko rozpoczyna się jednominutowym, instrumentalnym, usymfonicznionym wstępem „Bridesmaids”. Mocny dźwięk basu i dosadne klawiszowe tła, rozpoczynają kompozycje „The Quartermaster”. To obok kompozycji tytułowej, jeden z bardziej genesisowych fragmentów. Następna „When The Music Dies”, to moim zdaniem jedna z kilku perełek, które znalazły sie na tej płycie. Przy odrobinie szczęścia kompozycja ta, mogła by stać sie ikoną (taką jak chociażby genesisowa „Mama”). Świetnymi partiami Chapman Sticka utwór okrasił Tony Levin. Następny „The White Crown”, jest bardziej rock-operowy w kwestii klimatu. „What Have You Done” - kolejna perełka. Rozpoczyna się bardzo spokojnie - delikatny wokal Sylvana na tle fortepianu, potem dołącza wokal żeński, będący dopełnieniem pełnej liryzmu atmosfery. Na koniec dochodzą gitarowe solówki. Solówki wyjątkowej urody, takie powodujące ciarki na ciele. Natomiast „Crime of Passion, to kompozycja zrobiona z symfonicznym rozmachem, obdarzona przepięknym, natchnionym refrenem i gitarowych rarytasów ciąg dalszy. Nostalgiczny „A French Kiss In An Italian Cafe”, skojarzył mi sie natomiast odrobinę z solowym Fishem. Utwór wieńczy nastrojowa partia saksofonu Sheony Urquhart. Album zamyka najdłuższy 12, minutowy fragment tytułowy, w którym obok Sylvana, do głosu dochodzą żeńskie wokale. Słychać tutaj charakterystyczna gitarę Steva Hacketta. Kończy się dostojnie, jak w starym, dobrym Genesis (chociażby „Supper’s Ready”).

Płyta powinna urzec zarówno sympatyków rockowych symfonii, w stylu Genesis i solowych dokonań Steva Hacketta, ale także tych obdarzonych większa dawką melodii, solowych dokonań Phila Collinsa czy Raya Wilsona. Daje punkcik więcej, niż płycie poprzedniej, z racji większej dawki urzekających melodii.

9/10

Marek Toma



Komentarze