23.11.2017
RECENZJE

• PROPHETS OF RAGE - Prophets of rage
• TNNE - Wonderland
• INFRINGEMENT - Transition
• DUALITY - Archeology (EP)
• DAWN OF DISEASE - Ascension Gate
• COCHISE - The Sun Also Rises For Unicorns
• STRACHY NA LACHY - Przechodzień o wschodzie
• THAW - Decay/Advance
• SUN Q - Charms
• STOLEN MEMORIES - Paradox
• KARCER - Babel
• MOTHER OF MILLIONS - Sigma
• RUNNING WILD - Under Jolly Roger
• [STÖMB] - Duality (Ep)
• DRAKKAR - Diabolical empathy
• TESTAMENT - Brotherhood of a Snake
• GILOTYNA - Hate Speech
• THE ADEKAEM - Sound Coloring
• ghUSa - ÖSWEDEME
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Wrocław
• ANATHEMA - Warszawa
• TESTAMENT, ANNIHILATOR, DEATH ANGEL - Warszawa
• EPICA, VUUR, MYRATH - Kraków
• KABAT - Trzyniec
• UNEVEN STRUCTURE, VOYAGER, MENTALLY BLIND - Wrocław
• PRISTINE - Chorzów
• PROCOL HARUM - Katowice
• SEATTLE NIGHT V - Warszawa
• BELIEVE - Katowice / Przedpremierowy odsłuch płyty
• MILLENIUM, METUS, FIZBERS - Kraków

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• NOCTURNAL RITES - Nils Eriksson
• COMMUNIC - Oddleif Stensland
• CRYSTAL VIPER - Marta Gabriel
• SINNER - Tom Naumann
• HELLOWEEN - Michael Weikath
• DAS MOON / WE HATE ROSES - Daisy Kowalsky
• KAIPA - Hans Ludin

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview
• SERIOUS BLACK - Dominik Sebastian - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Wywiady » SINNER - Tom Naumann
SINNER - Tom Naumann

SINNER
Tom Naumann



sinner


Zacznijmy od tytułu albumu, dlaczego Tequila? To zdecydowanie nie jest najpopularniejszy niemiecki alkohol. Lubicie to pić?

No nie jest to ulubiony napój w Niemczech i wydaje mi się, że nie bardzo za nim przepadam. Mogę wypić 3-4, ale to wszystko, wolę inne rzeczy (śmiech)...
A tytuł to zabawna historia. Byliśmy na trasie w barze hotelowym. W środku nocy większość dobrych drinków się skończyła. Wszystko co zostało to butelka tequili. Więc ją zamówiliśmy. Następnego dnia kiedy spotkaliśmy sie na śniadaniu jeden z chłopaków wyglądał jak żywy trup, a inny wrzeszczał w pokoju. Hell yeah to było Tequilowe Samobójstwo poprzedniej nocy – i tak narodził się tytuł (śmiech).

Okładka z pomalowaną twarzą w makijaż voodoo, pasuje do nazwy waszego innego zespołu Voodoo Circle... czy to było zamierzone?

Nie, w ogóle. Ale pomyśleliśmy ze tequila, to mniej więcej meksykański napój i to taki związek. Bo mamy Samobójstwo w tytule, a do tego meksykanie świętują Día de Muertos, dzień zmarłych, kiedy malują twarze. To kolejne skojarzenie. Więc był pomysł, spodobał się i go zastosowaliśmy (śmiech).

Ciężko zaprzeczyć że album "Tequila Suicide" brzmi podobnie do Thin Lizzy. Czy to zamierzone, czy kwestia ewolucji?

Mat i ja jesteśmy wielkimi fanami Thin Lizzy i zorganizowaliśmy trasę Rock Mets Classic razem z Scottem Gorhamem i Ricky Warwickiem. Scott opowiadał nam sporo opowieści o Philu i wprowadziliśmy się w tryb Thin Lizzy ponownie. Zaczęliśmy pisać materiał i nie mieliśmy zamiarów stworzyć nic w stylu coveralbumu Thin Lizzy, ale nie możemy zaprzeczyć że są na nim jakieś wpływy, ale to nie tak że usiedliśmy przed pisaniem i postanowiliśmy że to będzie brzmiało jak Thin Lizzy, to wyszło naturalnie.

Zaprosiliście Rickiego Warwicka by zaśpiewał gościnnie w utworze tytułowym. Jaka była jego reakcja na nowe kawałki Sinner?

Nie tylko zaprosiliśmy Rickiego, ale i Pete'a Lincolna z grupy The Sweet i Gusa G… Ricky był częścią trasy Rock meets Classic Tour jak również pojawiał się w barze hotelowym. Zaczęliśmy się przyjaźnić i ja i Mat zapytaliśmy go czy nie chciałby wziąć udziału w naszej płycie. Myślę że spodobały mu się piosenki, bo nie usłyszałem od niego nic negatywnego na ich temat.

Pamiętam pod koniec lat 90 uważałem Sinner za metalowy zespół, jak to się stało że zmieniliście podejście ponownie w stronę melodyjnego rocka?

Zespół istnieje od 1982 roku i zaczynał jako grupa rockowa z melodiami i podwójnymi gitarami solowymi. Wydaje mi się normalnym, że zespół się rozwijał i przechodził przez różne fazy. Na przykład “Respect” jest zupełnie inny niż “Bottom Line” czy “ "Judgement Day". "Nature Of Evil" jest bardziej heavy niż inne nasze rzeczy. Nowszy materiał jest bardziej powrotem do korzeni, powiedziałbym. Nie tak ciężki ale z większym feelingiem i naciskiem na melodie. Mat i ja mamy też Primal Fear gdzie możemy pisać więcej rzeczy heavy (śmiech).

Wzięliście udział w nowym albumie JORNa który jest w tym samym klimacie, czy pisaliście materiał na "Tequila Suicide" i "Life on the Death Road" w tym samym okresie czasu?

Ja nie brałem w tym udziału, Matt owszem, ale nie mogę powiedzieć czy pisał jakieś rzeczy dla Jorna, ale nie wydaje mi się. Myślę że dołączył już po procesie tworzenia. Ja akurat nie pisałem nic dla Jorna, wolę koncentrować się na kawałkach Sinner i Primal Fear (śmiech).

Czy to będzie stały skład zespołu Jorna?

Nie wydaje mi się Mat ma wiele rzeczy do roboty z Sinner, Primal Fear, Rock meets Classic i Voodoo Circle, że chyba nie znajdzie dodatkowego czasu by pojechać w trasę z Jornem, ale kto wie, może pewnego dnia jeśli terminarz na to pozwoli.

Na obu wspomnianych płytach gościnnie pojawił się Gus G. Czy jest szansa na kontynuację tej współpracy w przyszłości?
sinner
Czemu nie? Gus G. jest bardzo miłym gościem, świetnym gitarzystą i utalentowaną osobą. Jeśli pojawi się okazja, prawdopodobnie z niej skorzystamy. Ale nie wydaje mi się, by znalazł czas by wybrać się w trasę z Sinner. Sinner już jechał w trasę promującą "Tequila Suicide" i bawiliśmy się świetnie z Alexem Scholppem, z którym dzieliłem obowiązki gitarzysty. Wyszło naprawdę fajnie i stanowiliśmy sprawdzony team na scenie i oczywiście poza sceną też (śmiech).

Piosenka "Battle Hill" przypomina mi kawałki Garryego Moore'a,wydaje mi się że ma taki celtycki klimat. Ale wraz z lyric video nabiera takiego amerykańskiego patosu Jaki był zamysł tekstu do tego utworu, czy to uniwersalna tematyka, czy mieliście na myśli konkretne wydarzenie/bitwę?

Inspiracją do tego utworu była dobra celtycka muzyka i muzyka irlandzka. Gary Moore nie był pierwszym korzystającym z tych klimatów, ale to on uczynił je mniej lub bardziej popularnymi. I oczywiście był częścią rodziny Thin Lizzy, więc nie mam w tym nic złego. Tekstowo to bardziej uniwersalny temat, nie jest mowa o specyficznej bitwie. Są konflikty i walki na całym świecie i tysiące niewinnych ludzi musi umierać przez samolubnych idiotów i polityków na całym świecie.

O czym jest kawałek „Dragons” – o smokach czy o kobietach? (śmiech)

Dobre pytanie, ale jeśli wczytasz się bardziej w tekst, wiesz że smoki tak naprawdę nie istnieją – kobiety tak. Jak również smoki w przebraniu. Więc do bardziej o dziewczynach które utrudniają ci życie.

Czy trudnym jest zarządzanie kilkoma zespołami, w twoim przypadku Primal Fear, Sinner i Rock meets Classic? Czy ciężko jest pisać dla nich materiał? Kiedy napiszesz zabójczy riff czy motyw, wiesz od początku ze pasuje do konkretnego z tych zespołów?

To nie takie trudne, jeśli zarabiasz tym na życie (śmiech). Żyjemy z tego co kochamy. Czego więcej oczekiwać od życia. Jeśli robisz to co kochasz, nie jest to do końca praca. Nie mamy problemu pisać kawałków dla Sinner czy Primal Fear. To zupełnie inny rodzaj muzyki. Być może to powód, dla krórego w Sinner zaczęliśmy pisać więcej muzyki rockowej niż heavy. Nie mamy więc problemu by wybrać ten utwór do tego czy tamtego zespołu. Primal Fear to totalnie niemiecki metal i nie ma zbyt wielu wspólnych cech z Sinner.

Jak wygląda wasza obecna setlista, gracie na żywo kawałki innych waszych projektów?

To mikstura pomiędzy nowymi kawałkami i trochę starszego stuffu. Sinner ma wiele klasycznych motywów jak Danger Zone, Born to Rock, Bad Girl, Coming out Fighting, Hypnotized itd. że musimy je zagrać. Jest też mała część gdzie gramy kawałki Police i Lizzy. Na koniec gramy coś w rodzaju best of i wszystko to działa świetnie. Publiczność to uwielbia i balujemy na scenie każdej nocy. Ale po napisaniu i nagraniu niezliczonej ilości albumów, i byciu na scenie ponad 30 lat nie możesz grać pełnego katalogu piosenek. Więc podjęliśmy kilka twardych decyzji które kawałki grać, a które nie.

Więc jakie macie plany na najbliższe miesiące? Koncertowanie, jeszcze więcej występów? Czy może trochę odpoczynku?

Po trasie z Sinner planujemy kilka festiwali z Primal Fear, zanim rozpoczniemy pisanie materiału na nowy album tego zespołu, który planujemy wydać w połowie 2018 roku. W połowie kwietnia przyszłego roku planujemy trasę Rock meets Classic I te rzeczy też musimy przygotować. Więc przez parę kolejnych miesięcy będziemy naprawdę zajęci…

Dzięki za twój czas i przesyłam pozdrowienia od polskich fanów.

Dzięki za zainteresowanie, mamy nadzieję, ze będzie okazja spotkać się gdzieś na trasie kiedy zagramy z jednym z naszych bandów. Trzymaj się i rock on.

Pytał: Piotr Spyra
Komentarze