30.09.2020
RECENZJE
EXLIBRIS - Shadowrise

THE BLACK NOODLE PROJECT - Code 2.0

KRŮK - Nibykwiaty

SPARKS – A Steady Drip, Drip, Drip

BATUSHKA – Раскол/Raskol

ABEL GANZ - The Life of the Honey Bee and Other Moments of Clarity

STEEL PROPHET - The God Machine

DEEP PURPLE - Whoosh!

BOB DYLAN - Rough And Rowdy Ways

KONTRKULTURA - Wszystko Już Powiedziane

VERBAL DELIRIUM - From The Small Hours Of Weakness

OSTA LOVE - About Time

SBB - Jerzyk

CHAOS OVER COSMOS - The Ultimate Multiverse

HOVERCRAFT - Fall

PIOTR DAMSE - Inside Outside

H-ONE - MMLXIX

ALBION - Albion

COLIN BASS /DANIEL BIRO - Still

MAGNUS KARLSSON'S FREE FALL - We Are The Night

BLACKLIGHT - Follow the Future

WAVE - [Dream]

DEPECHE MODE - Live Spirits Soundtrack

THE MOTH GATHERER - Esoteric Oppression

DIVINE WEEP - The Omega Man

HEART&REST - Shall We Begin?

HANGING GARDEN - Into That Good Night

MYRATH - Live in Carthage

ONE HOUR HELL - Voidwalker

DEACON BLUE - City of Love

RICK MILLER - Belief In The Machine


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - A » ABODUS - 2017 - Labirynt
ABODUS - 2017 - Labirynt

ABODUS - Labirynt


ABODUS - Labirynt

1. Labirynt
2. Izotopia
3. Jestem
4. Chance
5. Kokon
6. Schizofrenic
7. Idę dalej
8. AGCH
9. D.
10. Exit

Rok wydania: 2017
Wydawca: Pronet Records
https://www.facebook.com/abodusband/





Labirynt to odpowiedni tytuł, zdaje się drugiej płyty w dyskografii zespołu Abodus. Muzyka wymyka się jednoznacznemu zaszufladkowaniu, grupa sięga po różne style i gatunki skutecznie zacierając ślady swoich inspiracji. Słuchając pierwszego, tytułowego utworu można by rzec będzie grunge ale już „Jestem” zaskakuje nieśpiesznym bluesem, złamanym w połowie swingiem przez co całość zyskuje nieco psychodeliczny charakter. Z kolei „Kokon” zgłasza przynależność do rockowej alternatywy. Punkowo metalową energią emanują natomiast „Chance” i „Idę dalej”. I to jeszcze nie koniec żonglerki stylami , w samej końcówce płyty piosenka „AGCH” w refrenach ociera się o gotyckie klimaty, a wszystko jest sfinalizowane nostalgiczną minimalistyczną balladą zaśpiewaną przy akompaniamencie jedynie gitary i klawiszy.

Trudno przy płycie Labirynt się nudzić. Zespół Abodus zadbał o urozmaicenie swojej muzycznej oferty. Niestety dbałości zabrakło w przypadku produkcji. Rockowy charakter całości został nieco utemperowany. Gitary Piotra Podlewskiego, którymi notorycznie serwuje świetne riffy zostały wycofane ,odrobinę wraz z sekcją zbyt stłamszone. Wyczuwalny zaczepny temperament kompozycji traci na swojej zadziorności. Niemniej pewnie na koncertach repertuar płyty całkowicie się broni. Abodus ma jeszcze jeden wielki atut. W składzie zespołu jest niezwykle utalentowana wokalistka Aleksandra Król-Rogowska. Jest obdarzona mocnym głosem, którym posługuje się w pełni profesjonalny sposób. Idealnie pasuje do rockowej kapeli, choć z drugiej strony jestem przekonany, że poradziłaby sobie z każdym innym stylem.

Do udziału przy rejestracji materiału zaproszono kilku gości, w tym do zaśpiewania w utworze „Izotopia” zaproszono aktora, a w przestrzeni muzycznej przede wszystkim wokalistę grupy Cochice czyli Pawła Małaszyńskiego. Nad realizacją nagrań czuwał między innymi „mainstreamowy outsider” Tymon Tymański.

Ciekawe, takie słowo kołacze mi się w głowie, gdy myślę o podsumowaniu powyższej recenzji . Sporo się na albumie „Labirynt” dzieje dzięki temu, że Abodus stara się kombinować w niestandardowy sposób. I Jeżeli chcieli zostać obdarzeni przymiotnikiem nieprzewidywalni , to im się udało.

7/10

Witold Żogała
Komentarze