25.04.2019
RECENZJE

• YNGWIE MALMSTEEN - Blue Lightning
• CELESTY - Mortal Mind Creation
• MARILLION - Seasons End
• LOCUS TITANIC FUNUS - Never Pretend
• JORDAN RUDESS - Wired For Madness
• NONAMEN - Interior's Weather
• DRAGONHAMMER - Time for Expiation
• KAREN O & DANGER MOUSE - Lux Prima
• SPITFISH - Penny Dreadful
• IN THE WOODS... - Cease The Day
• RAUHNÅCHT - Unterm Gipfelthron
• MECHANISM - Entering The Invisible Light
• TRACES TO NOWHERE - Up To The Sun
• DREAM EVIL - DragonSlayer
• BLACK RIVER - Humanoid
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• BATTLE BEAST, ARION - Poznań
• RPWL - Piekary Śląskie
• BULLET FOR MY VALENTINE - Warszawa
• MYSTERY - Piekary Śląskie
• U.D.O., RED PARTIZAN, KISS OF THE DOLLS, - Warszawa
• SIENA ROOT, HIGHWAY - Piekary Śląskie
• OVERKILL, DESTRUCTION, FLOTSAM & JETSAM, CHRONOSPHERE - Wrocław
• HAKEN, VOLA, BENET KNEE - Kraków
• KLASZ OV THE SEJTANS XIV - Warszawa
• PAUL MCCARTNEY - Kraków

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• BLACK RIVER - Piotr Wtulich
• THE BLACK WATER PANIC PROJECT
• MARTY FRIEDMAN
• POKERFACE - Xen Ritter
• KAT & ROMAN KOSTRZEWSKI - Jacek Hiro
• LORIEN - Inga Habiba
• LEASH EYE - Opath
• NOCTI

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• POKERFACE - Xen Ritter - Interview
• ALEX SKOLNICK - Interview
• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Relacje z koncertów » 2019.01.26 - KLASZ OV THE SEJTANS XIV - Warszawa
2019.01.26 - KLASZ OV THE SEJTANS XIV - Warszawa

26.01.2019
KLASZ OV THE SEJTANS XIV
Warszawa - Proxima




KLASZ OV THE SEJTANS XIV
Przez 14 lat swojego istnienia Klasz Ov The Sejtans stał się już tradycją na warszawskiej scenie hard n’ heavy. Tegoroczna edycja imprezy, z założenia skupiającej stołeczne kapele po raz drugi odbyła się w klubie Proxima.

Stawkę otworzył Ballbreaker, klasycznie heavy metalowa formacja będąca nowym projektem takich muzyków jak znany z Thermita Tomasz „Trzeszczol” Trzeszczyński czy Misiek Ślusarski, wieloletni perkusista Exlibris. W zeszłym roku „otwieracz” był jako taki, toteż bardzo ucieszyły energetyczne riffy i imponujące falsety. Zagrali niestety tylko siedem numerów, tym samym jednak pozostawiając zdrowy niedosyt, bo każda z propozycji kwintetu wywoływała podświadomą chęć headbangingu. Dokładnie w taki sposób powinno się dziś grać najbardziej tradycyjną, a w konsekwencji najbardziej oklepaną odmianę ciężkiej muzyki gitarowej. Z szacunkiem do klasyki, ale też z polotem i domieszką własnej inwencji.

Klasz Ov The Sejtans słynie również z tego, że na scenie spotykają się zespoły reprezentujące różne odmiany metalowego rzemiosła. Toteż po zejściu dżentelmenów w katanach, getrach i z bandanami na głowach na proximowy piedestał wkroczyła Black Tundra. Ich propozycja, choć znacznie odbiegająca od moich muzycznych upodobań zabrzmiała bardzo ciekawie. Czuć było nutki blacku, czuć było nutki doomu, myślę, że nieodżałowany David Gold pokiwałby głową z uznaniem. Mimo swojego mrocznego, groźnego image’u zespół, a konkretnie śpiewający basista zagajał do publiczności pomiędzy utworami, raz nawet zażartował „hej, jesteśmy Leash Eye, a to jest nasza nowa płyta!”.

Gdy tylko jednak gospodarze wieczoru weszli na scenę, żarty się skończyły. Zaczęli mocarnym, instrumentalnym wstępem, a gdy po chwili huknęli „One Time, Two Times”, pod sceną się zagęściło. Dalsza część setlisty w dużej mierze składała się z materiału z najnowszego albumu, „Blues, Brawls & Beverages”. W trakcie tej edycji swojej fety, zespół świętował fizyczną premierę krążka. Usłyszeliśmy m.in. „On Fire”, „Bones”, „Moonshine Pioneers”, a także wykonany na pierwszy bis „Twardowsky J.”. Resztę stanowiła leasheye’owa klasyka, z „Open Up, Chris”, „The Nightmover” i „Trucker Song” na czele. Muzycy na scenie uśmiechnięci, ewidentnie szczęśliwi, że po dość długim okresie posuchy udało się w końcu nagrać i wydać tę cholerną płytę i to w dodatku taką dobrą. Jak już wspominałem w recenzji krążka, warto było poczekać.

Kutnieński Alastor to jeden z tych zespołów minionej ery polskiego metalu, którego twórczość podoba mi się praktycznie w całości. Na ich płytach nie usłyszycie lamentów w stylu „stój, zatrzymaj się, jesteś szaleńcem, zostaw przycisk!” ani bajek o spijaniu dziewczęcej krwi błony dziewiczej jak zagęszczony sok. Kapela, od kilku lat działająca z nowym wokalistą Michałem „Mishem” Jarskim, z którym w 2013 roku nagrali fantastyczną płytę „Out Of Anger” zagrała solidną, przekrojową sztukę. Niestety w trakcie ich koncertu liczebność publiki pod sceną stopniowo się zmniejszała, a na sam koniec zostało tylko kilkoro pasjonatów i paru najebanych typków. Ci drudzy domagali się łomotu, więc niezrażony zespół solidnie dociągnął set do końca, przedłużając go o kilka bisów i dziękując zebranym za przybycie.

Patryk Pawelec
Komentarze