19.02.2019
RECENZJE

• RIVAL SONS - Feral Roots
• FLOTSAM & JETSAM - The End of Chaos
• NAILED TO OBSCURITY - Black Frost
• NOTHGARD - Malady X
• PRO-CREATION - Noli me tangere
• MOTLEY CRUE - Motley Crue
• TWILIGHT FORCE - Tales of Ancient Prophecies
• THE TWILIGHT SAD - It Won/t Be Like This All The Time
• LIGHT DAMAGE - Numbers
• ARSIS - Visitant
• BEYOND CREATION - Algorythm
• IRONBOUND - Witch Hunt/ Lifeblood
• SKUNK ANANSIE - 25LIVE@25
• SHARON VAN ETTEN - Remind Me Tomorrow
• THERION - Vovin
• MILLENIUM - MMXVIII
• INIRA - Grey Painted Garden
• DIVINE ASCENSION - The Uncovering
• NOCNY KOCHANEK - Randka w Ciemność
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• KLASZ OV THE SEJTANS XIV - Warszawa
• PAUL MCCARTNEY - Kraków
• COLIN BASS, AMAROK, WALFAD - Piekary Śl.
• SLAYER, LAMB OF GOD, ANTHRAX, OBITUARY - Łódź
• POWERWOLF, AMARANTHE, KISSIN’ DYNAMITE - Warszawa
• HAMMERFALL, ARMORED DAWN - Wrocław
• TARJA, STRATOVARIUS, SERPENTYNE - Kraków
• THREE DAYS GRACE - Wrocław
• ILUZJE - II ŻORSKI FESTIWAL MUZYKI ART-ROCKOWEJ - Żory
• XIII STOLETI - Zabrze
• THE PINEAPPLE THIEF, LIZZARD - Warszawa
• ALBION - Kraków
• FORTECA - Wrocław
• TREMONTI - Warszawa
• PAIN OF SALVATION, KINGCROW - Kraków

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• ALEX SKOLNICK
• MARTY FRIEDMAN
• DROWN MY DAY - Maciej Korczak
• HEART ATTACK
• ARION - Iivo Kaiopainen
• DYNAZTY - Nils Molin
• JENNER - Marija Dragićević
• ADMINISTRATORR ELECTRO - Bartosz Marmol

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• ALEX SKOLNICK - Interview
• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview
• EDEN'S CURSE - Paul Logue - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - T » TWILIGHT SAD, THE - 2019 - It Won/t Be Like This All The Time
TWILIGHT SAD, THE - 2019 - It Won/t Be Like This All The Time

THE TWILIGHT SAD – It Won/t Be Like This All The Time


 THE TWILIGHT SAD

1. [10 Good Reasons for Modern Drugs]
2. Shooting Dennis Hopper Shooting
3. The Arbor
4. VTr
5. Sunday Day13
6. I/m Not Here [missing face]
7. Auge/Maschine
8. Keep It All To Myself
9. Girl Chewing Gum
10. Let/s Get Lost
11. Videograms

Rok wydania: 2019
Wydawca: Rock Action
http://thetwilightsad.com/





Kiedy rusza pierwsza piosenka z nowej płyty The Twilight Sad już wiadomo, że zespół ciągle pozostaje w tym samym zimno falowym piekiełku, w którym zaczynał ponad półtorej dekady temu. Jest to ważne w kontekście wywiadu udzielonego NME przez gitarzystę Andy MacFarlane’a, w którym ujawnił, że kiedy miał już skomponowaną muzykę, postanowił całość skasować, by zacząć wszystko od nowa i w ten sposób jak stwierdził „wstrząsnąć rutyną”. Głównym celem takiego zabiegu miało być stworzenie materiału sprawdzającego się na koncertach, który w efekcie byłby bardziej intersujący dla grupy oraz publiczności. Rzeczywiście szybkich, dynamicznych utworów na piątym albumie szkotów nie brakuje. Wszystko jednak zaczyna się od bardzo nastrojowej piosenki „[10 Good Reasons for Modern Drugs]”, zagranej w nieśpiesznym tempie, której główną atrakcją jest wykreowany nastrój tak dobrze pasujący do przypiętej zespołowi etykiety „post-punk revival” (post-punkowe odrodzenie). Owszem, źródła prowadzą do pierwszej połowy lat 80-tych, kiedy mesjasz Ian Curtis postanowił się ukrzyżować i wypuścił w świat swoje demony, których obecność można spotkać w piosenkach The Cure czy grup z wytwórni 4AD. The Twilight Sad podobnie jak Ceremony lub wczesny Interpol należą do kolejnego pokolenia muzyków podtrzymujących przy życiu pamięć o szlachetnej duchowo egzystencjonalnej martyrologii.

Na poprzednich płytach spotkamy więcej ascetycznych, grobowo brzmiących utworów. „– It Won/t Be Like This All The Time” zgodnie z wolą autorów obfituje raczej w szybkie numery, którym jednak nie brakuje charakterystycznych elementów cold vave, czyli wysuniętej sekcji rytmicznej z dominującym basem i chłodnego śpiewu Jamesa Grahama. Unikatowy to wokalista, którego szkocki akcent z twardym „r” dodaje smaczku całości. Aczkolwiek wśród wszystkich utworów płyty, zdecydowanie wyróżniają się piosenki gdzie w głównej mierze położono nacisk na ich klimat. Mowa o wspomnianym już utworze pierwszym, a także „The Arbor” kojarzącym się ze stylem Cocteau Twins, „Shooting Dennis Hopper Shooting” będącym idealnym połączeniem tempa i pełnego splinu nastroju, oraz końcowym „Videograms”.

Ostatni z wymienionych jest ewidentnym ukłonem w stronę The Cure. Gitara w tym utworze brzmi jak gdyby grał na niej sam Robert Smith. Być może rzeczywiście The Twilight Sad postanowił umiejscowić na swoim nowym albumie pewnego rodzaju laurkę liderowi The Cure, wszak pierwsze zdanie wewnątrz okładki brzmi: „Thank You Very Much Robert Smith”. Związki obu zespołów znane są od dawna, a rekomendacja tak znakomitego muzyka poruszającego się od lat w podobnym muzycznym stylu jest dla szkotów nie do przecenienia. Choć z drugiej strony najnowsza płyta The Twilight Sad udowadnia, że sami już mogą się stać punktem odniesienia dla kolejnych pokoleń muzyków, których gnębią te same demony.

8/10

Witold Żogała

Komentarze