23.04.2019
RECENZJE

• MARILLION - Seasons End
• LOCUS TITANIC FUNUS - Never Pretend
• JORDAN RUDESS - Wired For Madness
• NONAMEN - Interior's Weather
• DRAGONHAMMER - Time for Expiation
• KAREN O & DANGER MOUSE - Lux Prima
• SPITFISH - Penny Dreadful
• IN THE WOODS... - Cease The Day
• RAUHNÅCHT - Unterm Gipfelthron
• MECHANISM - Entering The Invisible Light
• TRACES TO NOWHERE - Up To The Sun
• DREAM EVIL - DragonSlayer
• BLACK RIVER - Humanoid
• VOODOO - MMXIX
• EMBRIONAL - Evil Dead
RELACJE Z KONCERTÓW
relacja

• BATTLE BEAST, ARION - Poznań
• RPWL - Piekary Śląskie
• BULLET FOR MY VALENTINE - Warszawa
• MYSTERY - Piekary Śląskie
• U.D.O., RED PARTIZAN, KISS OF THE DOLLS, - Warszawa
• SIENA ROOT, HIGHWAY - Piekary Śląskie
• OVERKILL, DESTRUCTION, FLOTSAM & JETSAM, CHRONOSPHERE - Wrocław
• HAKEN, VOLA, BENET KNEE - Kraków
• KLASZ OV THE SEJTANS XIV - Warszawa
• PAUL MCCARTNEY - Kraków

więcej relacji

WYWIADY
wywiad

• BLACK RIVER - Piotr Wtulich
• THE BLACK WATER PANIC PROJECT
• MARTY FRIEDMAN
• POKERFACE - Xen Ritter
• KAT & ROMAN KOSTRZEWSKI - Jacek Hiro
• LORIEN - Inga Habiba
• LEASH EYE - Opath
• NOCTI

więcej wywiadów

ARTICLES IN ENGLISH

• POKERFACE - Xen Ritter - Interview
• ALEX SKOLNICK - Interview
• MARTY FRIEDMAN - Interview
• KAIPA - Hans Ludin - Interview
• NIGHTMARE - Matt Asselberghs - Interview
• IRON MASK - Dushan Petrossi - Interview

more articles


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - C » CLAYPOOL LENNON DELIRIUM, THE - 2019 - South Of Reality
CLAYPOOL LENNON DELIRIUM, THE - 2019 - South Of Reality

THE CLAYPOOL LENNON DELIRIUM - South Of Reality


THE CLAYPOOL LENNON DELIRIUM - South Of Reality

1. Little Fishes
2. Blood and Rockets
- Movement I, Saga of Jack Parsons
- Movement II, Too the Moon
3. South of Reality
4. Boriska
5. Easily Charmed by Fools
6. Amethyst Realm
7. Toady Man's Hour
8. Cricket Chrionicles Revisited
- Part I, Ask Your Doctor
- Part II, Psyde Effects
9. Like Fleas

Rok wydania: 2019
Wydawca: Prawn Song Records
http://theclaypoollennondelirium.com





Czy zastanawialiście się Państwo jaki byłby efekt spotkania w studio, dwóch muzycznych wizjonerów: Syda Barreta i Johna Lennona, gdyby do takiego doszło gdzieś pod koniec lat sześćdziesiątych ? Być może na tak postawione pytanie znajdziemy szczątkową odpowiedź w najnowszych nagraniach duetu The Claypool Lennon Delirium. Zbieżność nazwisk w nazwie zespołu jest nieprzypadkowa. Les Claypool do niedawna kojarzony był przede wszystkim z zespołem Primus, gdzie wyczyniał karkołomne cuda na swojej gitarze basowej. Sean Lennon zaś pochodzi z TYCH LENNONÓW i jako artysta dotąd koncentrował się na eksperymentowaniu w studio, tworząc muzykę awangardową. Pewnie ów imperatyw pozostawania w kontrze do popkultury odziedziczył po swojej matce, Yoko Ono. Głos z pewnością zawdzięcza ojcu i dlatego jego śpiew w połączeniu z muzyką, którą stworzyli obaj panowie tak bardzo kojarzy się z bitelsowską przeszłością.

Właśnie, Calypool i Lennon po raz drugi połączyli siły by tym razem zarejestrować płytę „South Of Reality”, która brzmieniem nawiązują do rocka przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, kiedy hippisi słuchali także muzyki progresywnej oraz psychodelicznej. Obaj artyści skupili się na najlepszych wzorcach z tamtej ery , stąd skojarzenia z twórczością Pink Floyd z czasów obecności Syda Barreta w składzie oraz hippisowskim okresem The Beatles. Porównania z Bitelsami nasuwają się nie tylko przez to, że Sean ma bardzo podobny głos do Johna Lennona. Poszczególne kompozycje momentami silnie nawiązują do piosenek Fab Four od „Rubber Soul” do „My Migical Mystery Tour” choć i nie brakuje powiązań z „Abbey Road”. Wystarczy posłuchać początku „Blood and Rockets” by od razu wydedukować, że utwór jest spokrewniony choćby z „I Am The Walrus” a w finale z „I Want You (She’s so Heavy)” . Liverpoolskie wycieczki The Claypool Lennon Delirium mocno osadzone są w muzyce progresywnej, która momentami jest nieco „bardziej współczesna” dzięki neoprogresywnie brzmiącym instrumentom klawiszowym. Ponadto słuchając linii wokalnych oraz wczytując się w teksty, którym nie brakuje wysublimowanego poczucia humoru, można dojść do wniosku, że nad całością czuwał także duch Franka Zappy.

The Claypool Lennon Delirium na albumie „South Of Reality” zaproponowali coś bardzo staromodnego, odlschoolowego, staroświeckiego etc. mającego jednoznaczne odniesienia do konkretnych, wielkich rockowych grup. Z drugiej strony nie jest ich muzyka aż tak bardzo odtwórcza by chcieć machnąć z dezaprobatą ręką. Można nawet pokusić się o stwierdzenia, iż w dobie poszukiwań różnych muzyków inspiracji rockiem sprzed kilku dekad , to właśnie Clapoolowi i Lennonowi udało się odświeżyć odkurzone przez nich gatunki, a Sean ma absolutne przyzwolenie na czerpanie z ojcowskich wzorców. Dlatego w podsumowaniu dzisiejszej recenzji pojawią się takie oto stwierdzenia: trzeba posłuchać, warto znać.

8/10

Witold Żogała




Komentarze