27.05.2020
RECENZJE
RUNNING WILD - Crossing the Blades Ep.

FREN - Where Do You Want Ghosts To Reside

KEEP ROCKIN' - Seismic Shift

EDDIE MULDER - Victory

DIAPOSITIVE - Give Me A Ride

TRANQUILLIZER 247 - Dziesięć

FIREWIND - Firewind

PARADISE LOST - Obsidian

FORCE OF PROGRESS - A Secret Place

KOMETY - Alfa Centauri

RESTLESS - Miasto Grzechu

THE BOOMTOWN RATS - Citizens Of Boomtown

KRZYSZTOF CUGOWSKI – 50/70

AUTOMB - Chaosophy

MUZOZOIC - Jazock?

NAKED ROOT - The Maze

CARNAL FORGE - Gun To Mouth Salvation

IKONODRAMA - Etched in the Spirit

THE MURDER CAPITALS - When I Have Fears

ABYSAL (THE ADAM JURCZYŃSKI PROJECT) - Return To The Live

DEPECHE MODE - Ultra

DELFINIA - Deep Elevation

ŁYDKA GRUBASA - Socjalibacja

IN2ELEMENTS - Cycles

JOHNOSSI - Torch//Flame

SILVERBONES - Wild Waves

THE STROKES - The New Abnormal

ME AND THAT MAN - New Man, New Songs, Same Shit, vol.1

NIGHTWISH - Hvman :||: Natvre

ADES NUMEN - War

INSIDE AGAIN - Nightmode


Nawigacja
Artykuły » Recenzje - H » HATE ETERNAL - 2018 - Upon Desolate Sands
HATE ETERNAL - 2018 - Upon Desolate Sands

HATE ETERNAL - Upon Desolate Sands


HATE ETERNAL - Upon Desolate Sands

1. The Violent Fury
2. What Lies Beyond
3. Vengeance Striketh
4. Nothingness of Being
5. All Hope Destroyed
6. Portal of Myriad
7. Dark Age of Ruin
8. Upon Desolate Sands
9. For Whom We Have Lost

Rok wydania: 2018
Wydawca: Season of Mist
https://www.facebook.com/Hate.Eternal






Hate Eternal – amerykańska horda grająca death metal. Początek istnienia datuje się na 1997 rok. Od tego czasie wydali 7 albumów studyjnych, jeden koncertowy, a także DVD. Zaczęło się jednak od demo rzecz jasna, a po nim był split z Alas. Ja mam przed oczami ich ostatnie wydawnictwo zatytułowane „Upon Desolate Sands” z przepiękną okładką, która robi wrażenie. 9 death metalowych gniotów, 39 minut opętańczej ekstremy – chyba do zabawy nie trzeba zachęcać?

Amerykanie wiedzą co dobre i od początku katują słuchacza ostrą muzyką. Weny im nie brak, robią to ze śmiertelną pasją. Najbardziej szarżuje perkusista, a Erik Rutan, który gra na gitarze i śpiewa tylko mu wtóruje, basista również nie próżnuje. Wszystko składa się w jedną całość co daje efekt co najmniej przeklęty. Hate Eternal mogą śmiało konkurować z wielkimi tego nurtu. Głupio nie wymienić chociażby Morbid Angel, Krisiun czy Vital Remains. Zresztą, co tu dużo mówić, Hate Eternal trzyma death metalową klasę na tym albumie i bardzo żałuję, że nie mam pozostałych płyt.

Na „Upon Desolate Sands” nie ma numerów, które byłyby górą, albo też nijakie czy mogłyby się okazać totalną klapą. Wszystko współgra i tego się przyjemnie słucha (cokolwiek ta przyjemność znaczy). Muzycy walą w stół metalem śmierci i niszczą wszystko co na nim stoi i co znajduję się pod nim. Przerażenie może malować się na twarzy świętoszków, a damy i dżentelmeni będą uciekać co sił w nogach z dala od tego harmideru. To nie jest prosta muzyka dla prostych ludzi.

Summa summarum, Hate Eternal nagrali płytę dobrą, równą i wystarczająco przystępną, której się dobrze słucha. Można rozwalać stoły, krzesła i inne przedmioty, można wybijać szyby, można wpaść w histerię, ale death metal pozostanie death metalem. Osobiście lubię sobie posłuchać takiej muzyki – to taka odskocznia od power metalu. Lubię szukać ciekawego death metalu, nie tylko w klasykach. Myślę, że fani Morbid Angel będą w siódmym niebie słuchając „Upon Desolate Sands”. Inni też niech skosztują tego death metalu. Warto posłuchać. A ja będę polować na poprzednie albumy. Myślę, że warto.

7,5/10

Marta Misiak
Komentarze