31.05.2020
RECENZJE
ANVISION - Love & Hate

NEUMA - Vol.2

SCEPTIC - Blind Existence

RUNNING WILD - Crossing the Blades Ep.

FREN - Where Do You Want Ghosts To Reside

KEEP ROCKIN' - Seismic Shift

EDDIE MULDER - Victory

DIAPOSITIVE - Give Me A Ride

TRANQUILLIZER 247 - Dziesięć

FIREWIND - Firewind

PARADISE LOST - Obsidian

FORCE OF PROGRESS - A Secret Place

KOMETY - Alfa Centauri

RESTLESS - Miasto Grzechu

THE BOOMTOWN RATS - Citizens Of Boomtown

KRZYSZTOF CUGOWSKI – 50/70

AUTOMB - Chaosophy

MUZOZOIC - Jazock?

NAKED ROOT - The Maze

CARNAL FORGE - Gun To Mouth Salvation

IKONODRAMA - Etched in the Spirit

THE MURDER CAPITALS - When I Have Fears

ABYSAL (THE ADAM JURCZYŃSKI PROJECT) - Return To The Live

DEPECHE MODE - Ultra

DELFINIA - Deep Elevation

ŁYDKA GRUBASA - Socjalibacja

IN2ELEMENTS - Cycles

JOHNOSSI - Torch//Flame

SILVERBONES - Wild Waves

THE STROKES - The New Abnormal

ME AND THAT MAN - New Man, New Songs, Same Shit, vol.1


Nawigacja
Artykuły » Wywiady » KILLSORROW - Michał Sokół
KILLSORROW - Michał Sokół

KILLSORROW
- Michał Sokół -



killsorrow - band


KILLSORROW wydał pod koniec zeszłego roku bardzo udany album. Jego wydanie było poprzedzone zmianami. To jeden z niewielu zespołów na naszej scenie, który decyduje się na tak spójny wizerunek ze swoją twórczością. Mają na siebie pomysł i to zwraca uwagę. Poza tym nagle my sami możemy obudzić się w post-apokaliptycznym świecie. Dlatego parę pytań kłębiło się w mojej głowie. Odpowiedział na nie lider formacji - Michał Sokół




Całkiem niedawno zmieniliście skład. Czy Piotr Ogonowski pojawił się na pokładzie, kiedy materiał był już gotowy? Czy też uczestniczył w jego tworzeniu?

Tak, Piotrek pojawił się w składzie kiedy materiał był już przygotowany, a instrumenty w studio nagrane. Niestety nie mieliśmy tak dużo czasu jak byśmy chcieli aby Piotrek się z nami dotarł. Myślę, że słychać to na płycie. Dlatego wiemy już, że kolejna płyta będzie jeszcze inna od tej.

Podobno nadal poszukujecie drugiego gitarzysty...

Toczę tutaj wewnętrzny bój (śmiech). Z jednej strony jedna gitara w składzie ułatwia wiele spraw, z drugiej dwie gitary pozwalają na większe możliwości aranżacyjne. Nie raz komponuję na trzy i cztery gitary, a potem zastanawiam się z czego mogę zrezygnować żebyśmy mogli to zagrać i nadal dobrze brzmiało. Jedna gitara daje mi dużo mniej możliwości i zmusza do grania riffami. Nie chciałbym rezygnować z tych charakterystycznych dla nas harmonii, więc tak, szukamy (śmiech).

Okazuje się, że bardzo trudno o dobrego gitarzystę. Zgłosiło się do nas już bardzo wielu chętnych, ale z reguły zapał kończy się na przygotowaniu materiału. Wielu nie potrafi przygotować utworów ze słuchu, lub może im się nie chce, a my właśnie tak pracujemy z muzyką.

Kiedy słucha się waszej nowej płyty, wydaje się zagrana i wyprodukowana perfekcyjnie. Tymczasem, ty twierdzisz, że te partie były grane na żywca i nie poprawiane? Jak udało ci się do tego przekonać ZED'a?

Było trochę gadania (śmiech). Zed to chirurg w studio, ja lubię żeby w graniu było trochę więcej czynnika ludzkiego. Myślę, że z takiego połączenia spojrzeń wyszedł całkiem ciekawy efekt. Z każdą płytą dojrzewamy i jesteśmy coraz bardziej świadomi czego chcemy i jak chcemy żeby to było zrealizowane. W przypadku tej płyty zdecydowaliśmy się nagrywać instrumenty bez równania. Myślę, że to dobry kurs i pójdziemy dalej w tym kierunku.

Killsorrow - Michał SokółPoproszę kila słów wyjaśnienia odnośnie konceptu nowego albumu.

„Killsorrow” to nie tyle koncept album co pierwsza płyta utrzymana w konwencji postapokalipsy. Jedni grają o smokach, inni o polityce, a my… no cóż, o życiu (śmiech).

Bardzo fajnie wpasowaliście narrację w tracklistę...

Za warstwę liryczną płyty odpowiada w całości Piotrek, myślę, że on miałby tutaj dużo więcej do powiedzenia. Na pewno zostaniemy przy tym jeszcze przez jakiś czas, być może nawet pójdziemy w jakiś koncept.

Dlaczego album nosi nazwę KILLSORROW?

Mieliśmy kilka nazw w zanadrzu, ale żadna nie była na tyle mocna żeby udźwignąć ciężar wizerunku. Poprzednia płyta była jeszcze poszukiwaniem, a to jest nasza pierwsza wizytówka - tak gramy, tego można się po nas spodziewać.

Znienacka wasz image okazał się proroczy.

Taki krzywy uśmiech losu powiedziałbym. O tyle o ile nasz zespołowy image traktujemy z przymrużeniem oka, to obecna sytuacja na świecie jest bardzo poważna.

Jak sądzisz, czy taki pomysł na siebie jak wasz, nie będzie niebawem w złym guście?

Gdyby tak było, ludzie nie oglądaliby horrorów (śmiech). Poza tym nasza apokalipsa to taka, w której ludzkość przetrwała. Niesiemy ze swoją muzyką pozytywny ładunek energii.

Nie obawiacie się, że jeśli sytuacja wróci do jakiś norm, niektórzy powiedzą, że postanowiliście się wybić "na koronowirusie"?

Nie sądzę żeby ktoś miał zwrócić na nas dodatkową uwagę z powodu epidemii koronawirusa. Nasze słupki nie podskoczyły poza normę (śmiech). Tak jak już wspomniałem bliżej nam do Mad Maxa niż Chernobyla.

Jak wy radzicie sobie z obecną sytuacją? Czy zespół funkcjonuje w czasie kwarantanny czy izolacji?

Zawiesiliśmy próby i podsyłamy sobie nowy materiał który pomału powstaje w domu. Staram się w każdej sytuacji znajdować pozytywy, więc mam nadzieję, że taka przerwa doda nam skrzydeł. Trochę już nie mogę się doczekać próby.

A może ta sytuacja jest również inspiracją dla artystów? Jak jest w waszym przypadku?

Wydaje mi się, że każda sytuacja może być inspirująca do tworzenia. Mnie odpowiada to, że wreszcie świat zwalnia. Rozpędziliśmy ten rower tak bardzo, że pedały będą się same kręciły jeszcze przez jakiś czas, a my nie panujemy nawet nad kierownicą. Chciałbym żeby ta kwarantanna to była jakaś nauczka dla ludzi.

Co myślisz o tym, że niektórzy zaczynają koncertować online? Zdania w branży są podzielone. Jedni przyklaskują przeniesieniu kultury do internetu, inni mówią że to następny gwóźdź do trumny branży. Jest aż tak tragicznie?

Dla mnie to w ogóle nie jest temat do porównań. Na koncercie na żywo działają wszystkie zmysły, jesteśmy tam z przyjaciółmi, bawimy się, słuchamy, robimy wiele innych około muzycznych spraw. Koncert to wydarzenie. Słuchając muzyki online, nawet takiej zagranej na żywo uruchamiamy co najwyżej wzrok i słuch. Ot taki symulator.


Pytał Piotr Spyra
Fot. Rob Jay REDpanther.studio
Komentarze